زمان خشکسالى بدین دعا از‌ حق متعال باران رحمت طلب مى کرد

دسته: عمومی
بدون دیدگاه
دوشنبه - ۱۹ فروردین ۱۳۹۸

اى خداى من‌ (با ما‌ کرم کن و) ما‌ را‌ (در این خشکسالى) به‌ نعمت باران سیراب گردان ‌و‌ به‌ باران عظیمى از‌ ابرهائى که‌ (بادها به‌ فرمانت) در‌ این جو پهناور به‌ هر‌ طرف مى کشانند تا‌ گیاه ‌و‌ نباتات زمینت را‌ در‌ همه اطراف سبز ‌و‌ خرم سازند به‌ ‌آن بارانها رحمتت را‌ بر‌ ما‌ منبسط گردان (و خوان نعمتت را‌ بگستران)

̶ و به‌ ‌آن باران رحمت به‌ رسانیدن میوه هاى درختان (و نمو کامل حبوبات ‌و‌ همه انواع محصولات) بر‌ ما‌ بندگان منت گذار ‌و‌ خلق شهر ‌و‌ دیار خود را‌ به‌ رسانیدن شکوفه درختان به‌ انواع ثمرات (به حد کمال رشد ‌و‌ نشو ‌و‌ نما) همه را‌ زنده ساز (و به‌ رزق ‌و‌ روزى وسیع ‌و‌ نعمت فراوان شاد گردان) ‌و‌ فرشتگان عالى رتبه ات که‌ سفیران (وحى ‌و‌ رسالت) تواند شاهد ‌و‌ ناظر (این لطف و) این باران رحمت نافع ‌و‌ دائم فراوان سرشار وسیع خود قرار ده‌ که‌ ‌آن باران تند ‌و‌ دانه درشت ‌و‌ با‌ سرعت ‌و‌ شتاب

̶ زمینهائى که‌ کاملا خشک (و گیاه ‌و‌ نباتش فسرده) ‌و‌ مرده بود به‌ زودى زنده گرداند ‌و‌ هر‌ جا خشک شده سبز ‌و‌ خرم ‌و‌ پر گیاه ‌و‌ نبات سازد) ‌و‌ بذر ‌و‌ تخمها ‌و‌ گیاهانى که‌ من‌ بعد به‌ ثمره مى رسد (مانند هسته ها که‌ باید من‌ بعد درخت بارور شوند) همه را‌ سر‌ از‌ خاک بیرون آورى ‌و‌ بالنتیجه در‌ قوت ‌و‌ غذاى خلق توسعه ‌ى‌ دهى ابرى اى خدا رحمت برانگیزد که‌ بسى متراکم (و مجتمع ‌و‌ پر باران) با‌ آب خوش ‌و‌ گوارا باشد ‌و‌ تمام (کوه ‌و‌ دشت ‌و‌ صحرا ‌و‌ مزارع) را‌ فراگیرد (و نفعش همه خلایق را‌ شامل گردد) ابرى با‌ طنطنه ‌و‌ صداى بلند رعد ‌و‌ برق اما زمان بارانش بسیار به‌ طول نیانجامد (که خرابى ‌و‌ سیل بنیان کن پدید آید) ‌و‌ برق ‌آن فریبنده ‌و‌ بى باران (که خلق را‌ امیدوار سازد ‌و‌ قطره اى نبارد) هم نباشد

̶ پروردگارا ما‌ (تشنه کامان) را‌ به‌ بارانى کامل ‌و‌ فراوان پر نفع (و بى زیان) رویاننده ‌و‌ پرورنده گیاهان وسیع (و فراگیرنده شهر ‌و‌ کوه ‌و‌ دشت ‌و‌ بیابان) ‌و‌ جبران کن ضعف تشنه کامان

̶ پروردگارا ما‌ را‌ به‌ باران کاملى سیراب ساز که‌ چشمه هاى کوهساران از‌ ‌آن جارى کنى ‌و‌ چاه ‌و‌ قنوات را‌ مملو آب گردانى ‌و‌ نهر ‌و‌ رودها را‌ چون سیل روان سازى ‌و‌ اشجار را‌ برویانى ‌و‌ بهاى هر‌ چیز را‌ در‌ همه شهرها ارزان کنى ‌و‌ پریشانى حال بهایم ‌و‌ انسان را‌ (به رحمتت) تدارک فرمائى (تا گوسفندان ‌و‌ انعام همه از‌ مراتع پرگیاه ‌و‌ آدمیان از‌ شیر ‌و‌ مزارع ‌و‌ اشجار به‌ حد کامل بهره مند شوند) ‌و‌ رزق نیکو (و نعمت ارزان) بر‌ ما‌ بندگان (به کرمت) کامل گردانى ‌و‌ کشتها را‌ بر‌ ما‌ برویانى ‌و‌ پستانها را‌ پر از‌ شیر کنى ‌و‌ به‌ ‌آن (نعمتها) قوت ‌و‌ نیروى ما‌ |بیفزائى

̶ پروردگارا ‌آن باران رحمت را‌ (تمام به‌ نفع ‌و‌ برکت نعمت ما‌ قرار ده‌ ‌و‌ هیچ زیان ‌و‌ خسارتى در‌ ‌آن بر‌ ما‌ قرار مده) بر‌ ما‌ بر‌ سایه ابرش سموم ‌و‌ گرماى سخت قرار مده ‌و‌ سردى را‌ موجب قطع نعمت (و نابودى اثمار ‌و‌ اشجار ‌و‌ محصول) مگردان ‌و‌ نزول ‌آن باران را‌ سبب رجم ‌و‌ دورى (از رحمتت) مساز ‌و‌ آبش شور ‌و‌ ناگوار مدار (بلکه سایه ‌آن را‌ سرد ‌و‌ سالم ‌و‌ آبش را‌ گوارا ‌و‌ خوش ‌و‌ پرخیر ‌و‌ برکت فرما)

̶ پروردگارا درود فرست بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ پاکش ‌و‌ ما‌ را‌ از‌ برکات آسمانها ‌و‌ زمین روزى (و بهره وافر) عطا فرما که‌ تو‌ بر‌ همه چیز ‌و‌ هر‌ کار قادر ‌و‌ توانائى (شاید مقصود از‌ برکات آسمانها علوم ‌و‌ معارف آسمانى باشد ‌و‌ حقایق ‌و‌ لطایف وحى الهى ‌و‌ تعلیمات رسولان حق ‌و‌ یا‌ این امور ‌و‌ هم برف ‌و‌ باران ‌و‌ انوار ‌و‌ اشعه ‌و‌ گازها ‌و‌ نسیمهاى لطیف ‌و‌ غیره منظور است).

صحیفه سجادیه


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۷۴
برچسب ها: