میراثی ماندگار از اجدادمان

دسته: عمومی
بدون دیدگاه
دوشنبه - ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸

با سلام و عرض ادب
زندگانی چو مال میراث است
که نبینی بقاش جز به زکات.
تا ز خامان خام طبع کنند
مال میراث یافته تبذیر.
نوشته زیر گوشه ای از زحمات اجدادمان در شهر کویری بافق و یزد می باشد مطالب ذکر شده از زبان فرزند ارشد مرحوم استاد علی اکبر بنازاده (استاد حبیب بنازاده )نقل شده است .بعضی ازاسامی ذکر شده به صورت عامیانه بوده که همینجا پوزش می طلبم
مرحوم استاد علی اکبر بنازاده فرزند استاد حسن و نوه حاجی حسین یکی از معماران قدیم بافق که این حرفه را از اجداد خودشان به ارث برده اند و ثمره آن هم به فرزندان خود مرحوم استاد نصرالله صلاحی و استاد حبیب بنازاده و استاد جواد بنازاده و استاد مهدی بنازاده بر جای گذاشته اند
در آن زمان کمتر کسی به غیر از استاد علی اکبر در حرفه معماری دقت داشت و کارهای سفت کاری خوبی انجام میدادند.

IMG_20190520_171653_156IMG_20190520_171650_565IMG_20190520_171648_589IMG_20190520_171635_725IMG_20190520_171629_980
آن زمان (۱۳۲۴) استاد حبیب۸ سال و مرحوم استاد علی اکبر نزدیک به ۳۰ سال بیشتر نداشتند و هر دو آنها به کار بنایی می پرداختند
مرحوم استاد علی اکبر در سال ۱۳۲۴ از طرف فرماندار وقت آن زمان مامور به ساخت پل در محل رودخانه شور شده بود که هزینه آن را فرماندار تقبل کرده بود.
آن مرحوم به همراه حاجی قاسم فتوحی و استاد حبیب و حسین باقر(تفکری) و استاد مرضا فتوحی و حسین امیر و محمد حمامی شروع به کار نموده بودند با توجه به نبود امکانات مصالح خود را با شتر به آنجا می بردند مصالح آن زمان آجر و آهک بود و با سطل آب را از محل رودخانه برای ساخت ملات از آن استفاده میکردند حدود یک ماه به طول انجامیده آنها از بافق تا محل رودخانه شور را با پای پیاده طی میکردند و برای استراحت محلی را به نام چاهو که کنار ریل بود و از آنجا ۳ کیلومتر فاصله داشت را انتخاب کرده بودند پروژه اول ۵ دهنه پل بود که بعد از آمدن سیل شدید و حجم بالای آب گوشه ای از پل تخریب شد و دوباره مجبور به باز سازی آن شده بودند آنها یک هفته در آنجا می ماندند پی آن را با بیل و کلنگ حفر نمودند و بعد از شفته کردن به ارتفاع۷۰/۲سانت پلی را ساختند با ۷ دهنه که هر دهنه آن ۳ متر و ارتفاع آن۵/۲ متر می باشد که برای سقف آن از۲ ردیف آجرتیغه استفاده می کردند که این پل از سال ۱۳۲۴ تا کنون (۷۴ سال)در محل رودخانه شور کنار ریل قطار قرار دارد و همچنان پابرجا است و مورد بی مهری طبیعت قرار دارد.
مرحوم استاد علی اکبر و فرزندانشان فعالیت های بسیار زیادی را در بافق و یزد داشته اند که تعدادی از آنها را در اختیار شما قرار می دهم .

IMG_20190520_171706_539IMG_20190520_171702_948IMG_20190520_171657_795
۱-باز سازی قسمتی از امام زاده و رواق نزدیک قبور شهدا
۲-سفید کاری داخل امام زاده عبدالله و گچ کاری گنبد
۳-منطقه صحن نو امامزاده که در حال حاظر در آن روضه خوانده می شود دقیقا جایی که مرحو حاج محمد آقا نارگانی خاک هستند
۴-مرحوم استاد علی اکبر به همراه پدرشان استاد حسن و فردی به نام استاد حسین علی غنی از یزد مامور به ترمیم و تعویض قسمت های تخریب شده گنبد اصلی امام زاده و تبدیل خشت خام به آجر شده بودند که سالیان سال نامشان در امامزاده قرار داشت که متاسفانه بعد از آینه کار نام آنها محو گردید
۵-سرپرستی معماری قسمتی از حسینیه نظر کرده میانگاه
۶-یکی از نادر ترین شاهکارهای مرحوم استاد علی اکبر بنازاده به همراه حاجی قاسم و علی مولا تفکری ساخت طاق دوری ۸ متری در منزل مرحوم حاجی خلیل که هر ساله در آن مراسم برگزار میگردد و جزو یکی از زیباترین طاق های موجود در بافق می باشد
طاق دوری را با تویزه (گل-چوب-مو-پشم)به عنوان نگهدارنده خشت و خشت را با گل به هم می چسباندند به گونه ای که پای کار دو طرف را یکسان میکردند و تویزه را ز لبه دیوار به آن طرف به عنوان نگه دارنده خشت نصب میکردند و کم کم از یک سمت خشت خام را با گل تا وسط و از سمت دیگر تا وسط می اوردند و د رآخر ما بین آنها را محکم می کردند.
۷-کاشی کاری و بند کشی ایوان مسجد جامع بافق

از خدمات ارزنده ایشان در یزد یادمیکنیم.
۱-پوشاندن سقف ایوان مسجد دار الشفا یزد که طول دهنه آن ۷ مترمی باشد که تماما با خشت خام درست شده
۲-پوشاندن ۱۶ متر طول از طاق بازار درب مسجد دار الشفا
* بازار دروازه مهریز
بازار دروازه مهریز از دیگر بازارهای قدیمی و تاریخی یزد است که جهت آن شمالی- جنوبی است و جنوب آن از « بازار خان » که توسط خان بافقی ساخته شده شروع می‌شود و به کوچه دارالشفاء یا « دروازده تاریخی» شهر ختم می‌شود.

این بازار توسط « علی آقا داروغه یزدی » در زمان « گورکانیان» ساخته شده و ارتفاع این بازار حدود چهار متر و مصالح به کار رفته در آن خشت، گل، آجر و گچ و همچنین سقف آن به صورت طاق و تویزه است این بازار تاریخی و دیدنی با معماری اسلامی ، ایرانی که همواره میزبان مسافران و مهمانان فراوان داخلی و خارجی است توسط «علی آقا» ـ داروغه یزد ـ در زمان «گورکانیان» احداث شد.
بازار دروازه مهریز حدود سی و هشت متر طول و سه و نیم متر عرض دارد و در سمت شرق بازار، شش باب مغازه با میانگین دهانه پنج متر و در سمت غرب آن ده باب مغازه با میانگین دهانه ۴/۳ متر دیده می شود.
همچنین ارتفاع این بازار تاریخی حدود چهار متر و مصالح به کار رفته در آن خشت وگل، آجر و گچ و سقف آن به صورت طاق و تویزه است .
۳-ساخت ایوان امام زاده سیف فتح الدین رضا نزدیک آب انبار قدیم حاجی اکبر که دهنه آن ۴ متر بوده است
ارادتمند شما علیرضا دانشی
نتیجه مرحوم استاد علی اکبر بنازاده


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲۰۵
برچسب ها: