به آبِ ديده ی مادر، به آن بي خوابيِ در شب/خدايا حل نما ازما، همه سختي و مشكلها

دسته: عمومی
بدون دیدگاه
چهارشنبه - ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۲

«تقدیم به تمام مادران دنیا»

ز اشكِ ديده ي مادر ،شديم چون باغي از گلها/بجوشاند چو آن چشمه ،  زلالِ پاكيِ   دلها.
چو آن خورشيدِ رخشنده، بُوَد مادر، دراين دنيا/ز نورِ مهرِ   تابانش،   بپيموديم     منزلها.
قسم بر گريه ی مادر ،كه ريزد در شبانگاهان/زوصف مهرِ مادرها، همه مانيم در گِلها.
چه زحمت ها كشد مادر، چه نعمت ها دهد مادر/فروزان  مي كندمهرش ،همه دنيا ،چو  مشعلها.
بود صبرش چو دريايي، همه مهرش اهورايي/بريزد او محبت را ، چو دريا  روي  ساحلها.
به زيرِ پايِ مادرها، بهشتِ  سبزي  از  گلها/زآن رنج و محبت ها ،شودآن عشق ،حاصلها.
چو گريد كودكي در شب، شود بي تاب هم، مادر/زرويِ زردِ گلهايش، شده  محزون  چو  بلبلها.
توگويي عشقِ مادرها، فراتر از  همه دنيا/نگنجد مهرِ مادرها، در اين قاب و شمايلها.
فضيلت رابس است مادر، كه الگويش بُوَد زهرا/كه در وصفي نمي گنجد ، بيانِ اين   فضايلها.
بسي اشك و بسي غصه كه تا آن غنچه، گل گردد/«كه عشق آسان  نمود اول، ولي  افتاد  مشكلها».
بُوَد او باغِباني كه، گلستان مي كند دنيا/بيارايد همه دلها، به بويِ عطرِ سنبلها.
بُوَد او همچو گلزاري، قشنگ و سبز و رويايي/اگر خواهي   ببويي گل، ببايد  بست ، محملها.
به آبِ ديده ی مادر، به آن بي خوابيِ در شب/خدايا حل نما ازما، همه سختي و مشكلها.
سراینده:دکتر حسین ارجمند

پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲
برچسب ها: