بازهم نفهميديم ولادت چه کسيست و بايد چه کنيم ؟

دسته: فرهنگی، هنری، مذهبی
۳ دیدگاه
چهارشنبه - ۵ تیر ۱۳۹۲
 
باز هم نتوانستيم جشن ولادت را از چراغ و چنبل ، از دستنوشته و بنر ، از نواها و صداها ، از عکس جوانان جان باخته و طرح هاي آنچناني فراتر ببريم . نمي دانم مي توان اين جمله را گفت يا نه ، چراکه بايد هر کسي را در حد و توانائي خود سنجيد؟ اما آن جمله : « هر ساله بزرگتر ها کمي فراگيرتر از بچه هاي قدو نيم قد نيمه شعبان را برگزار مي کنند » .
از اقليت موسسات و هيات مذهبي که آستيني بالازده و براي ترويج فرهنگ مهدويت قدم برداشته بودند و مجلسي براي تفکر و تامل برپا کرده بودند که بگذريم اکثريت هيئت هاي مذهبي مقرر فرموده بودند به کشيدن چند چراغ و بنر و … .امسال هم در کوچه محلها که سر مي زدي مي توانستي آذين بندي و چراغ بندي ولادت را ببيني از کوي امام صادق (ع) که چند شب اهالي را دور هم در آخر کوچه خنده بر لب مي بين بگير تا محله چهار پرگار و چهارده معصوم و مهديه و … .تقريبا همه محله ها و همه بچه هاي شهر همه توانشان را براي ولادت گذاشته بودند اما بزرگتر ها را نميدانم.
برخي بزرگترها فراتر از بچه ها اما مثل آنها نذري ميدادند و تعدادي آش و برنج و بسته بندي و سانديس و … . البته نذري خوب است ولي کافي نيست انشا ا… توانسته باشند نذريشان را با همان هدف و نيتي که شروع کرده بودند تمام کنند چراکه هميشه شکارچيان اعمال آدمي ، شيطان و نفس عماره در ميدان شکارند و امروز قطعا بيشتر با حس برتر بودن و خودنمائي تيري براي شکار خود ساخته اند .
جائي عکسي از جوانان جان باخته شهر ديدم از جانباختگان تصادفات سال 80 تا امروز . فلسفه اين فعاليت را من نفهميدم چراکه در کنار آن سفرکرده ها نواها و ترانه هايي بگوش مي رسيد که شايد بابت ناکام ماندنشان بود نمي دانم و نتوانستم بعلت نبودن جاي پارک براي کشف فلسفه آن با ولادت حضرت بقيه ا… الاعظم (عج) لحظه اي در کنار بانيانشان باشم . ولي انشا ا.. مورد قبول قرار گرفته است.
خوشبختانه نواها و اشعار در وصف مولا و امام غائبمان حضرت صاحب الزمان ارواحنا فداه امسال بيشتر از سالهاي قبل بود ولي باز هم نفهميديم که هر نوائي متعلق به جا و مکان و فضايي خاص است . ولي خوشحال کننده بود که برگزار کنندگان فضاي شهر را از نمايشگاه هنرهاي دستي و نوآوري ، به سمت جشن ولادت پيشتر برده بودند و آسيب شناسي کرده بودند . نمي دانم اين خودجوش بود يا دستورالعمل يا پيشنهادي از شوراي هئيات ، مجمع امور صنفي ، سازمان تبليغات اسلامي يا … ولي هر چه بود قدمي ، نيم قدمي به جلو بود که انشا ا… مقبول افتد .
خلاصه کلام با اينکه بازهم نفميديم ، براي برپائي جشن ولادت مولاي غائب از نظرمان بايد چه کنيم ؟ يا آيا چراغاني و بنر و صدا و نوا ، همانهايي که در ساير جشنهايمان نيز برپا مي کنيم به اضافه يک طرح جهت جمع آوري صدقه براي سلامتي مولا و سرورمان حضرت امام مهدي (عج) و چندين جلسه ولادت پراکنده و کم رنگ در شان و منزلت مولايمان کفايت ميکند يا نه ولي اين را فهميديم که امسال هم انها که بايد بزرگتري مي کردند و بيشتر مي فهمديدند نيز چندان فرقي در عملکردشان نداشتند و فقط اندکي گستره کاريشان از بچه هاي قدو نيم قد کوچه و محله هاي شهرمان بيشتر شده بود .

آرزومنديم توفيق بودن در روز موعود و ظهور را داريم چراکه تنها منجي عالم بشريت و تنها و تنها گشاينده مشکلات و سوق دهنده بشريت به سمت سعادت جاودان اوست که البته خواهد آمد .

محمد مهدی علیزاده فلاح


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱
برچسب ها:
دیدگاه ها
محسن چهارشنبه ۵ تیر ۱۳۹۲ - ۱۱:۳۲ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

آقای علیزاده جوانان بافق تفریح خاصی ندارند که انجام دهند بذار این یکی ود روز را خوش باشند.

بی تفریح چهارشنبه ۵ تیر ۱۳۹۲ - ۱۲:۳۰ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

اقای محترم ظاهرا شما در بافق زندگی نمی کنید یا حداقل امکانات شهر برای تفریح جوانان را نمی دانید حالا عصرای تی است برادر گذشت ان روزها که همه بچه های محل با یک توپ پلاستیکی با دو تا اجر تا شب سرگرم بودیم جوانان ما میخواهند هیجانشان را خالی کنند چکار باید کنند اقای محترم شما باید تلنگری به مسولین ما بزنید تا از خواب بیدارشن

منتظر پنج شنبه ۶ تیر ۱۳۹۲ - ۹:۳۳ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

تفريح خوب است نه اينجوري
شما به ترقه زدن و پلاستيك آب به سر دوستان موتور سوار زدن ميگين تفريح؟؟
شما اين فكرو نميكنين كه با ترقه زدن كسي سكته كنه يا مادر بارداري آسيب ببينه؟
يا با زدن پلاستيك بر سر دوستان موتورسوار آنها به زمين بخوردند و خدايي نكرده باعث آسيب يا مرگ آنها بشيد؟
مايي كه 365 روز صبر كرديم براي آمدن نيمه شعبان(قربان امام زمان بشم) ولي به جاي شادي بايد ناراحتي در چهره خانواده و مردم ببينيم
اين بخاطر چيست؟