میادین را چه بنامیم؟!!!

دسته: عمومی
۳ دیدگاه
جمعه - ۴ فروردین ۱۳۹۱

باعث افتخار ما ایرانیان است که مجسمه ای از حماسه سرای هموطنمان ، کاری از استاد صدیقی با ارتفاع 185 سانتی متر از مرمر سفید ، در اروپا آن هم در میدانی از شهر رم پایتخت ایتالیا طی مراسمی حدود 50 سال پیش نصب گردیده است و جذاب تر از این ، نام آن میدان است که به نام پیاتزا فردوسی نامیده شده است .
لازم بذکراست این میدان در یکی از مناطق سرسبز ، پر تردد و محل رفت و آمد گردشگران خارجی است . ادیب هموطن ، علی اصغر حکمت شیرازی در خاطراتش این چنین از مجسمه فردوسی نگاشته که: در پارک طبیعی ، بزرگ و عمومی ویلا بورزگزه که ساختمانها ، موزه های متعدد از جمله موزه گالریا بورگزه – galleria Borghese قرار دارد با مساحتی حدود 80 هکتار نصب گردیده است .
نامگذاری میادین کاری بس بزرگ است که اصولا برای زنده کردن نام و یاد بزرگی یا شخصیتی دینی فرهنگی سیاسی ، مشاهیر و مفاخر یا زنده نگه داشتن یک تفکر ، صفت مثبت استوار است . اما بعضی از مواقع مثل میدانی در شهرستان کمیجان به نام حماسه مردم آن شهر در بهمن ماه 57 و شاید بتوان گفت بپاس حماسه مردم آن شهر به جای تقدیر و تشکرهای فراوان ، 19 بهمن نامیده میشود که البته نمونه آن در شهرمان می تواند 12 اسفند ماه باشد .
اصل نامگذاری طبق بند 24 از ماده 71 قانون تشكيلات از وظايف و اختيارات شوراهاي اسلامي شهر مصوب مورخ 1/3/75 است . براي اين كار، شوراي نام‌گذاري هم در نظر گرفته شده كه اين شورا در نام‌گذاري تصميم‌گيري مي‌كند و مصوبات خود را که می تواند از پیشنهادات مردم نیز باشد به صحن علني شوراي شهر مي‌فرستد و در صورت تأييد آنها، اسامي نهايي مي‌گردد. که البته در بعضی شهر ها کمیته ای فنی متشکل از افرادي آشنا به جغرافيا و تاريخ شهر و همچنين نمايندگاني از بنياد شهيد، فرمانداري و شهرداري وجود دارد که مصوبات خود را به شورای نامگذاری پیشنهاد می دهد .
متاسفانه درشهر ما بعضا روش و اصولي برروند نامگذاري ها حاکم نيست و نامگذاري بر معابر شهري صرفا از سر رفع تکليف انجام مي شود چراکه هنوز نامی از بزرگانی چون مفیدی بافقی ، مستوفی بافقی و .. شهدای بزرگواری چون سردار شهید شاهپورزاده ، شهید اکبریان ، شهید کریمیان ( از اعضای سپاه قدس ) و … صفات مثبتی چون دارالشجاعه ، همبستگی ، اتحاد ، متحد و البته اسامی چون نخل بر میدان و بلواری نهاده نشده است در حالی که اسامی چون کشاورز ، بهارستان و … استفاده شده است . از طرفی گاه در يک خيابان مشاهده مي شود که در نام تعدادي از کوچه ها از اعداد استفاده شده است اما در لابلاي نام معابر مذکور از نام و صفت هم استفاده شده است (خیابان مالک اشتر ) .
در اينجا جاي اين سوالات وجود دارد که آيا فلسفه نامگذاري معابر شهري هدفهای دینی ، فرهنگی ، سياسي ، اجتماعی و علمی نیست ؟ آیا این نامگذاری با هدف ایجاد ارتباط بیشتر با بزرگان شهر مان نیاز به نظم و ترتیبی ندارد ؟ آیا در چارچوب نامگذاری نباید مواردی را مد نظر گرفت ؟ آیا این جمله درست است که : اولویت نامگذاری براساس هنجارها و ارزش‌های اجتماعی که در جامعه وجود دارد با نامگذاری ارزش‌گذاری میشود تا جامعه به آن سمت سوق داده شود ؟
و در نهایت شما بگویید نام بهارستان برای میدانی از شهر ما مناسب است و حال اگر شما قرار بود میدان یا معبری را در بافق نامگذاری کنید چه می گذاشتید ؟
محمد مهدی علیزاده فلاح


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲
برچسب ها:
دیدگاه ها
ف شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۱ - ۳:۱۳ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

زنده باد فردوسی بزرگ گنجینه ساز قهرمانان ایران

علی یکشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۱ - ۷:۲۳ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

من اگه بودم از گزینه های زیر استفاده می کردم:
1- اسدلله قائمی بافقی
2- دکتر برخورداری
3- میرزمانی بافقی (رئیس انجمن موسیقی ایران فعلی)
4- مهندس دهستانی
5- دکتر یاراحمدی
6- صباغیان
7- 6 اردیبهشت

تراب زاده و ….

رنجبر بافقي شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۱ - ۹:۱۹ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام
الهي سينه اي ده اتش افروز
در ان سيبنه دلي وان دل همه سوز
شهر بافق داراي افراد زبده ونخبه مي با شد كه گمنام مانده اند مثل دكتر صدر بافقي
ميرغنيزاده بافقي
برادران برخورداي بافقي
وديگر افرادبا تحصيلات عالي
كه بر مردم ومسوولين لازم است نام ايشان را زنده كنند تا الگوي خوبي براي جوانان عزيز شهربافق باشند
مجسمه وحشي بافقي در پارك ملت تهران موجود است اما در پارك اهنشهر بافق چطور؟