آخرین باری که بوسه بردستان پرمهروالدین خود زده اید کی بوده؟

دسته: مقالات
۱۲ دیدگاه
پنج شنبه - ۸ اسفند ۱۳۹۲

01

عرض سلام وادب واحترام خدمت شما خوانندگان گرامی.

درابتدا توضیح چند نکته لازم وضروریه اول اینکه بحث تخصصی دراین زمینه به عهده مشاوران و متخصصان امردوم  قصد نصیحت به شما بزرگواران رو ندارم چون خودم به راهنمایی ونصایح شما بیشتر احتیاج دارم.

برای تکرار خوبی ها گاهی یادآوری وهشدار لازمه پس اساعه ادب اینجانب را به بزرگواری و منش بالای خود ببخشید.

گاهی سالیان سال طول می کشه تا فرزندی بتونه به خوبی از والدین خود قدردانی کنه.دلیل این امر فراموشکاری ما فرزندانه چون تا وقتی دستمون به دهنمون رسید سریع یادمون میره کی مارو به این دنیا آورده؟اگر دعای خیر وحمایت والدین پشت وپناه ما نباشه که دیگه دنیا ارزشی نداره.ماوظیفه داریم درهمه حال قدرشناس زحمات بی منت وتمام نشدنی والدین باشیم.

یکی از راهای قدرشناسی ازوالدین احترام گذاشتن واطاعت امره.

احترام گذاشتن یعنی قدرت و توانایی آنها را بشناسیم و این یعنی بدانیم که آنها در مقامی بالاتر از ما قرار دارند و حق دارند برای ما قانون تعیین کنند وبرایمان دل بسوزانند ما مجبوریم از این قوانین پیروی کرده و به آنها احترام بگذاریم. با این کاربه آنها نشان میدهیم که دوستشان داریم وآنها شایسته این احترامند.درروزگاران قدیم درهمین بافق نه معدنی بود ونه راه آهنی  ونه اداره ای اجداد وپدران ما مجبور بودند برای سیر نمودن شکم فرزندان خود به کار مشقت بار کشاورزی به سبک قدیم وداد و ستد خرما ومحصولات کشاورزی با شهرها وروستاهای همجوار بپردازند و روستا نشینان دیار بافق نیز به امر انغوزه گیری وزغال سوزی وکتیرا گیری مشغول باشن تا ما به این مرحله از آسایش برسیم.الان که به سن پیری وافتادگی رسیده اند به حمایت ما فرزندان نیاز دارند.مرتب به دیدارشون برویم ودر دیدارهای خود بردستان پر مهرشون بوسه بزنیم.

واما چطور احترامخودرا به والدین نشان دهیم؟

با والدینمان حرف بزنیم. ارتباط و گفتگواز بهترین راه است. خیلی ها بعد از مرگ والدینشون افسوس می خورند که به اندازه کافی با آنها حرف نمی زده اند. ما مرتکب این اشتباه نشویم و برای حرف زدن با والدین وقت بگذاریم. خیلی زود متوجه می شویم که والدین دوستان باصداقت و فوق العاده برای ما هستند.

صادق باشیم و زندگی دوگانه نداشته باشیم. هیچ چیز برای پدر و مادر سخت تر از این نیست که بفهمد فرزندش زندگی دوتایی دارد. و حتی اگر بدانیم که آنها کاری که می کنیم را نمی پذیرند، باز با آنها صادق بوده و حقیقت را به آنها بگوییم.

بله، والدینمان واقعاً ارزش احترام و قدرشناسی ما را دارند. آنها ما را به دنیا آورده، بزرگ کرده و مراقبمان بوده اند. پس دستورات دین را رعایت کرده و هم از نظر فیزیکی و هم احساسی از آنها مراقبت کنیم، مخصوصاً وقتی سنشان بالاتر می رود و نیاز به کمک پیدا می کنند. کمک های زیادی از دستمان برایشان برمی آید. در کارهای خانه کمکشان کنیم درمواقع تفریح همراه خود به پارک آهنشهر یا پارک کوهستان ببریم و به هر طریقی که می توانیم عشقمان را به آنها نشان دهید.کلام آخر اینکه اگر خواهان عاقبت به خیری هستیم فرزند خوبی برایشون باشیم.

باتشکر فراوان ماشاالله حاجی شمس الدینی


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲
برچسب ها:
دیدگاه ها
حاجی پنج شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۲ - ۲:۵۶ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

احسنت بر شماکه به ما یادآوری میکنیدبه امید آنروز که همه به پدر ومادرشان احترام بگذارند

mohammad پنج شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۲ - ۸:۳۱ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

واقعا ما بچه ها باید قدر پدر و مادر هایمان را بدانیم.

جواد پنج شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۱:۰۱ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام.
خیلی خوب بود.

رضايي جمعه ۹ اسفند ۱۳۹۲ - ۷:۰۰ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

دوست خوبم ممنون.بازم موضوع خوبي رو انتخاب كردي وخوب نوشتي

حميد رضا جمعه ۹ اسفند ۱۳۹۲ - ۱:۲۱ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

اقا ماشالله دمت گرم مطلب خوبي نوشتي

روح الله جمعه ۹ اسفند ۱۳۹۲ - ۶:۲۲ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

با سلام
خدمت برادر عزیز آقای شمس الدینی
با تشکر از جنابعالی که به چنین موضوعات باارزش و مهم می پردازید
مخصوصا برای پدر و مادر که اگر در طول عمرمون هرروز و هرساعت بردستان آنها بوسه زد نمیتوان جبران کارهایی که از بدو تولد تا به حال، را جبران کرد.
خداوندا این نعمت بزرگ و ارزنده را از هیچ کس مگیر (آمین )
با تشکر

معلم جمعه ۹ اسفند ۱۳۹۲ - ۷:۰۶ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام من وقتی زمستونا میام بافق ضرورت بوسه زدن بر دستای مامانم رو که باید ظرف نفت این طرف اون طرف کنه در حالیکه عصب هر دو دستشو عمل کرده یا بوسه به پای بابامو که غوزک پاش وقت بلند کردن کپسول گاز بیرون می زنه و سابیدگی داره رو بیشتر درک می کنم آیا مسولین اینطور فکر نمی کنند

داود شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۳ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام
یادآوری چنین سجایای اخلاقی و دینی خیلی بجا و عالی است بیان نظر معلم هم جالب ودردناک است!!مسولین پدران و مادران نیز بر گردنتان حقی دارند…..

یادگار شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ - ۱:۰۳ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

جناب نویسنده محترم : ممنون از تذکرتان – ولی میدونید که چیه ؟ اینه که اینقده روح ما آدما به خاطر دنیا دوستی و منفعت طلبی زمخت شده که فقط به اینجور تذکرات تکان دهنده میگوئیم قشنگه و هیچ اثری برروی ماها نداره . مثل اینکه میگیم تند رفتن بده ولی خودمون تند میریم یا میریم قبرستون فکر آخرت میفتیم بیرون نیومده گناه را شروع میکنیم نویسنده گرامی : اگه از باب تذکر مینویسی دستت مریزاد ولی اگه برای اثربخشی مینویسی وقت خودت را تلف نکن که نرود میخ آهنی فرو در سنگ … ( اکثراینا که کامنت میگذارن و به به میکنن به ضرس قاطع همینجورین و مطمئننا تا والدین جا نیفتادن براشون عزیزن که اگر اینجوری نبود ((هیچ وقت والدین دعا نمیکردن که خدایا ما را احتیاج نکن )) منظورشون احتیاج به اولاده )

داداش علی شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ - ۴:۱۴ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

درودبرشما

علمدار یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۲ - ۷:۳۰ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام ودرودبرماشاءالله دوست عزیزم
مطلب بسیارزیبایی رااشاره کرده ای ولی حیف که مافرزندان قدرپدرومادرمان رانمیدانیم چراکه این نعمت خدادادی دیگرتکرارنشدنی است چراکه مایک پدرومادرداریم ولی دردنیاهمه چیزپیدامیشوداگرازدست دهیم ولی پدرومادررانه…
نقل قول ازخادم حرم امام حسین(ع)ازدین اسلام غربی هااستفاده میکنن ومااسمش رایدک میکشیم پس بیایم به عزیزانمان احترام بگذاریم التماس دعای بی کران برای همه شمادوستان

حامد فتوحي شنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۲ - ۱:۳۰ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام بر همكار عزيز و دوست داشتني
پيشنهاد ميدم در مورد آمادگي جسماني و بدن سازي مطلب بنويسيد چون تخصص شما يه چيز ديگس .