اسپندگان یا والنتاین ؟؟!!

دسته: مقالات
۱۱ دیدگاه
چهارشنبه - ۲۱ بهمن ۱۳۹۴

 

در دو فرهنگ ایرانی و اروپایی ، مردم روزهایی را به نام عشق و دوستی جشن می گیرند و در آن به یکدیگر هدیه می دهند . ایرانیان بنا بر رسم نیاکان خود از سه قرن پیش از میلاد مسیح یعنی از چهار هزار سال پیش تا کنون روز 29 بهمن ماه را به نام اسپندگان یا سپندارمذگان با شکوهی تمام جشن می گیرند . در این روز که روز گرامیداشت زن و زمین است ، مردان به زنان خود هدیه می دهند . جشن اسپندگان جشن گرامیداشت زن است یعنی ایرانیان هزاران سال است زن را محترم می شمارند و برای بزرگیش جشن می گیرند و مردان عشق پاک خود را نثار همسرانشان می نمایند .

بسیاری دوست دارند فلسفه جشن اسپندگان و روز عشق را بدانند . گفته می شود سپندارمذ لقب ملی زمین یعنی گستراننده ، مقدس و فروتن . زمین نماد عشق است چون با فروتنی و گذشت به همه عشق می ورزد زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود پرورش می دهد به همین دلیل در فرهنگ ایرانی اسپندارمذگان به عنوان نماد عشق و دوستی شناخته می شود . از آنجا که زنان چون زمین دارای عشق پاک، پاکدامنی و از خودگذشتگی هستند، در این روز گرامی داشته می شوند . این روز در فرهنگ و ادبیات ایرانی به نام « مردگیران» یا «مژدگیران» یا «مزدگیران» (هدیه گرفتن از مردان) به کار رفته است . گردیزی در کتاب زین­الاخبار درباره واژه «مردگیران» می گوید : ( از این جهت جشن اسپندگان را مردگیران می گفتند چون زنان ایرانی به اختیار خویش و با آزادی، شوی و مرد زندگی خود را برمی گزیدند .سپندار مذگان جشن زمین و گرامی‌داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌کردند) .

ایرانیان را فرهنگی است اینگونه پر بار ولی شوربختانه مردم ما امروزه روز عشقشان را با فرهنگ غربی ها هماهنگ کرده اند و گوشه و کنار می بینیم با شورو عشقی تمام از فرا رسیدن والنتاین سخن می گویند و خود را آماده می کنند تا در این روز به عشق خود هدیه دهند غافل از اینکه فرهنگ خودشان این روز را با قدمتی هزار ساله در خود دارد . ولنتاین روز 25 بهمن ماه برگزار می گردد . و اما ولنتاین اروپایی ها از چه زمان و چگونه شروع شد؟

همزمان با پادشاهی ساسانیان ( سده سوم میلادی)، در روم باستان کلودیوس دوم فرمانروایی می کرد . وی عقیده داشت مردان مجرد جنگجوتر و بهتر از مردانی هستند که ازدواج کرده اند و همسرو فرزند دارند . بنابراین ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم قدغن کرد هیچ سربازی حق ازدواج نداشت . در این میان کشیشی بود به نام والنتاین وی مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می کرد . کلودیوس دوم از این کار خبردار می شود و والنتاین را زندانی می کند کشیش والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می شود و برای او نامه هایی می نویسد و چندی بعد به فرمان امپراتور روم اعدام می شود او به عنوان شهید راه عشق شناخته می شود . روز 25 بهمن به نام و یاد او روز عشق و دوستی نامیده شد .

این است دو روز با دو فلسفه ، دو نام و یک هدف . فرهنگ شما روز عشق و دوستی اروپایی ها را می پذیرد یا نیاکانتان را؟؟؟!!

 

عالیه نقیب الذاکرین بافقی( مهرگان)

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

.


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱
برچسب ها:
دیدگاه ها
ناشناس پنج شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۳:۴۹ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

خانم نقیب الذاکرین ، شما اعتقاد خود را از اعراب گرفتید ، پس چه اشکالی دارد روز عشقتان را نیز از غربی ها بگیرد ؟؟؟
ایران دوستی شما ناقص است . شما حتی اگر قدرت را هم در دست داشته باشید ، نهایتا می شوید محمدرضا شاه . نمی شود هم به ایران عشق ورزید و هم سینه چاک اعتقادات برآمده از حجاز بود(مثل محمدرضا شاه) .
من در ایران دوستی شما شک دارم . اگر ایرانی هستیم همه چیزمان باید ایرانی باشد . شترسواری دولا دو لا نمی شود . اندکی اعتماد به نفس داشته باشید .
ایران سرزمینی است که هم ثروت دارد و هم خدا . نمی شود ثروتش را بخواهیم و خدایش را نه .

علیرضایی پنج شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۵:۱۶ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

با سلام نوشته بسیار زیبایی بود دست شما درد نکند

س/الف/ر شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴ - ۶:۱۷ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

من نیز با نظر آقای داوود، موافقم، ما متاسفانه، قیاسمان نیز، قیاس دلبخواهی است. ببخشید که محاوره می نویسم.” ایران، وقتی ایران است که ما بخواهیم و وقتی ایران نیست که ما بخواهیم.” این جمله، برآمده از فرهنگ زیرسلطه رفته اعراب است . کاملا درست است نظر شماره یک. اگر، اعراب روز عشق داشتند، هم اکنون کشته مرده ی آن روز بودیم. مگر می شود، این یک روز را هی بد بگوییم وبه غرب نسبت بدهیم، اما روزهای دیگر ایران را یادمان نیاید. ایرانی که هر روز سالش، به نامی مزین است و به جشنی زنده است. کجا رفته است روحیه ایران پرستی ما. ؟ کجا رفته است دلیری و نطاقی و بی باکی ایرانیان زنده؟ کجا رفته است عشق آرش که در کمان به زه نشست و تا ابد الدهر، تیرش بر قلب دشمنان ایران خواهد نشست؟ کجا رفته است ظلم ستیزی ایرانیان که هیچ احدی را توان ظلم کردن در این سرزمین نیست؟ اینها را گم کرده ایم، آنوقت خوشحالیم که تا روز ولنتاین می آید، سریع این جشن اسپندگان را علم کنیم که : آهای، ما هم داریم….. قبول می کنیم، دارید، برای بقیه ی روزهایتان چی؟…………….. بس است … باید که یادمان باشد، کسانی هستند که در دل، می خواهند ایران نباشد. یادمان باشد بسیاری از افرادی که ولنتاین را جشن می گیرند، همانهایی هستند که اسپندگان را نیز، اگر جشنی گرفته شود، بیش از همه پاس می دارند. خانم نویسنده، آیا شما فکر می کنید کسانی که در کشور ما از غرب خوششان نمی آید، جشن اسپندگان می گیرند؟ محال ممکن است.
(برای نوشتن این مطلب، بیست و سه بار جمله های بعدی ام را دیلیت کرده ام، ببینید که چقدر ما خودسانسوریم. اما باز این شد که خواندید)

رضا دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۰:۰۹ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

من نمیدونم چرا وقتی پای دین وسط میاد میگن دین ما برگرفته از اعرابه.مگر همین غربی هایی که اینقدر از خودتون بالاتر میدونیدمسلمان ندارن پس اونا که از مابالاتر هستن چرا دینشون را از اعراب برگرفته اند .
به نظرتون شما که از اعتماد به نفس صحبت میکنید و دم از میهن پرستی میزنید بهتر نیست پایبندبه اصالت خودتون باشید تا اصالت غربی ها
درضمن مردم ایرا ن دینشون را از پیامبری برگرفته اند که یک انسان به تمام معنابود.فرق نمیکنه که عرب یا عجم یا غربی باشد.

برادر رضا سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۴ - ۶:۵۷ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

رضای بدبخت تو که درک فهمیدن یک مطلب را نداری ساکت باشی بهتره کسی اینجا حرف از عرب و عجم نزده پس بی زحمت……

بافقی سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۴ - ۶:۵۸ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

اوه اوه کامنت 4 را نصیحت می کنه نظر می ده خیال می کنه کسی نمی شناسدش حسود هرگز نیاسود

رضا پنج شنبه ۶ اسفند ۱۳۹۴ - ۴:۱۲ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

بنازم شعور را

رضا جمعه ۷ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۰:۰۵ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

آقای برادر رضا بهتره خط اول کامنت یک را بخونی تا بفهمی کی قدرت درک فهم داره

محمد علی دهقانزاده شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۴ - ۶:۲۸ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

زیبا بود

سوشیانت شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۴ - ۹:۴۶ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام
اسفندگان پنجم اسفند می باشد و این تفاوت که برخی 29 بهمن میدانند به این دلیل است که پنج اسفند به تاریخ تقویم ایزدی ساسانیان 29 بهمن خورشیدی میباشد. ولیکن به این دلیل که نوروز و شب یلدا و حتی جشنهای سده به تاریخ خورشیدی میباشد به مفهوم که اگر به تقویم ایزدی بخواهیم شب یلدا بگیریم باید 27 اذر بگیریم وچون سال یزدگردی 12 ماه 30 روز است که در پایان 30 اسفند 5 روز زیادی به سال اضافه میگردد و کبیسه گری چهار سال هم ندارند این تفاوت سال یزدگردی با سال خورشیدی باعث میشود پنج اسفند در تقویم یزدگردی 29 اسفند خورشیدی جلالی بشود برای همین اکثر دانشمندان گاهشماری گفته اند جشنهای باستانی را به سال خورشیدی برگزار شود چون گاهشماری جلالی خورشیدی دقیق ترین گاهشماری میباشد این گاهشمار بقدری دقیق است که تقویم میلادی هم بر اساس اصول علمی این گاهشمار چندین قرن پیش بازنگری گشت.
باتشکر