از شور تا شعور

دسته: مقالات
۱۴ دیدگاه
پنج شنبه - ۲۲ مهر ۱۳۹۵

روز عاشورا در بافق روزی منحصر به فرد و ویژه است اما این ویژگی فقط در شکل و فرم برگزاری این مراسم است که آن را از سایر شهرها متمایز می سازد. مراسمی که از زمان های بسیار دور در فرهنگ وآیین این مردم رشد کرده و پرورش یافته وسال به سال بر رنگ ولعاب آن افزوده می شود و مردمان این سرزمین آن را به عنوان میراثی کهن و ارزشمند نسل به نسل منتقل می کنند بی آن که در صدد نقد یا اصلاح آن برآیند و این مراسم آن قدر تناور و تنومند شده است که کمتر کسی جرات می کند به نقد آن بپردازد و شاخه های اضافی آن را قطع کند و شکل و صورتی جدید با محتوایی عمیق تر به آن ببخشد چون هر کس پا در این میدان بگذارد و بخواهد کوچکترین نقدی براین مراسم وارد کند متهم به بی دینی و الحاد می شود .
عاشورا در بافق عبارت است از یک نمایش خیابانی از تریلی ها و ماشین هایی که هرکدام نمادی از عاشورا وکربلا را با خود حمل می کنند به اضافه کاروان شتران در پیشاپیش هر هیئت و کاروانی از اسب های تزیین شده و آراسته , پرچم ها , علم ها ,علامت ها؛ کتل ها , طبل ها و شیپورها که اجزای اصلی این نمایش اندوهناک را شکل می دهد ودر پایان مراسم هم انبوهی از ظرف های یک بار مصرف و فضولات شتران واسب ها که چهره ای کریه و زشت به شهر می بخشد.چهره ای که هیچ نشانی از باورها و اعتقادات متمدنانه وفرهنگ مدار در آن وجود ندارد و با وجود تبلیغات وسیعی که امسال از طرف شهرداری برای نظافت و پاکیزگی انجام پذیرفت باز هم همان اتفاق تکرار شد.
چیزی که مرا وادار کرد تا دست به قلم ببرم و این چند خط رابنویسم مرگ دل خراش نونهال بافقی بود که در روز عاشورا بر اثر سقوط از ماشین حامل شمایل هیئت, اتفاق افتاد وهم چنین در خبرها خواندم که در یکی دیگر از شهرهای یزد , شتری در روز عاشورا رم می کند و باعث مصدومیت عده ای می شود.
بپذیریم که بزرگتر شدن علم ها و کتل‌ها وکاروان شتران  وماشین ها که فقط هیئت هارا طویل تر از سال قبل می کند باعث می شود تا عزاداری اباعبدالله (ع) را به رغم ظاهری پر طمطراق و پر آب و رنگ، از محتوا تهی ساخته و بیشتر به شکل و فرمﺁن توجه شود تا این که بطن  ومعنارا  عمیق سازد.
آیا نیازی به آوردن این همه شتر و اسب وآذین بستن ماشین های متعدد است؟ اگر ما سال به سال هیئت مان را طولانی تر و بزرگتر کنیم به خدا نزدیک تر می شویم؟ آیا شکل و ظاهر هر هیئت می تواند نشانه ارادت افراد آن هیئت به سالار و سرور شهیدان باشد؟آیا ما هنوز به آن درجه از بصیرت و از خود گذشتگی نرسیده ایم که همگان در زیر یک پرچم و یک علم سینه بزنیم و عزاداری کنیم مگر نه این است که امام و یارانشان از همه چیزشان در ظهر عاشورا گذشتند و خودشان را فدا کردند تا چراغ راه آیندگان باشند؟آیا ما هنوز آن همه ارادت در خود نیافته ایم که از خود بگذریم و مانند بسیاری دیگر از شهرهای ایران در زیر پرچم ابا عبدالله(ع) سینه و زنجیر بزنیم بی آن که خود را وابسته به این هیئت و آن محله و این قبیله بدانیم؟چراهنوز باید برایمان مشخص کنند که کدام هیئت اول یا دوم بیاید و بقیه ملزم به رعایت این ترتیب باشند؟
بدانیم هرچه بیشتر به ظواهر پرداخته شود بی شک مارا از اصل قیام دور نگه می دارد چون مهم ترین درس حسین(ع) ویارانش در تاریخ همان درس آزادگی و زیر بار زور نرفتن است در حالی که مردم فقط بر مصائب حسین می گریند بی آن که در برابر جور وتعدی قیام کنندوآگاهانه و عالمانه به احقاق حق خود بپردازند.
ازطرف دیگر نتیجه زیاده روی در ظواهر باعث می شود تا نسل درمانده و بینوا در قرنی که بیش از هر زمان دیگری به شهدای کربلا و پیام کربلا نیاز دارد، تنها و سرگردان باقی بماندو لایق محرم اسرار محرم نگرددتا رازهای نهفته در تاریخ تشیع برای او واگویه شودو شور حسینی و شعور علوی  درجان اودمیده شود  به گونه ای که هیچ تندبادی نتواند شاخه های هویت وی را درهم شکند
به امیدﺁن که همگی  در مکتب خانه اهل بیت ،حسینی وار بیاندیشیم و روش ومنش خود را در خمخانه معرفت ،صبغه عاشورایی زنیم  تا محرم اسرار محرم شویم.
هرکه شدمحرم دل در حرم یاربماند
وﺁن که این کارندانست درانکاربماند
دکتر حسین ارجمند


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۷۳
برچسب ها:
دیدگاه ها
ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. پنج شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ - ۱۰:۴۲ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

اگه شتر نیارن که کسی نمی ره عزاداری کنه
اگه بخواهیم سیاهی لشکر جمع کنیم باید شتر بیاریم چاره ای نیست . مطمئن باشید اگه حیوانات دیگه ای بیارید بیشتر جمعیت میاد .
آقای دکتر عزاداری قشنگیش به همین مسائله

    Nb این نظر توسط مدیر ارسال شده است. پنج شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ - ۲:۳۴ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

    موافقم

00 این نظر توسط مدیر ارسال شده است. پنج شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ - ۲:۲۳ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

اقای دکتر ارجمند
از شما بعیده که خویشاوندان شما مسئول هیئت های با سابقه بافق هستند.
بخاطر همین تخت و شتره و همه ما میدونیم بهترین سینه زنی در یزده
چرا همون مردم یزد روز عاشورا به بافق میان
و اما اگر شما یادت نیست سالهای 65 که هیئت متحدین در بافق بود
ساعت 11 صبح همه عزاداری در بافق تموم بود
ولی الان اگر طول میکشه و عزاداری بافق مطرحه بخاطره
همین تخت و شتره
و تک،تک این تخت ها فلسفه داره اگر مردم گریه نمیکنن و تماشاچی میشن مقصر ما هیئتی ها نیستیم این تخت ها همونیه که در روز عاشورای سال 50مردم برای اون اشک میریختند و اگر جنابعالی که مطمئنم با توجه به اینکه خود شما از خانواده مذهبی هستی بهتر از همه میدانید و در بافق بچه ی 3 ساله که تازه راه افتاده اگر انتظار دهه محرم را میکشد قطعا بخاطر همین مسائل است
و اما ما هیئی ها در طول سال خدا میداند که چه میکشیم و به والله که قسم جلاله است برای ما از اینکه داخل منزل بنشینیم و عزاداری کنیم هیچ چیز بالاتر نیست و اگر بخاطر این مدال و پرچمی که امروز بدست ما گذاشتند نبود اصلا از خانه بیرون نمی امدیم و اما سخن اخر
خدا را شاکریم که اتفاق دیروز برای خانواده ای افتاد که خود عضو همان هیئت بوده و اگر میخواهی نظر خانواده را بدانی و بفهمی که هیئتی یعنی چه خواهش میکنم با خانواده ان عزیز تماسی بگیر خود میفهمی که ایشان میگوید من با حضرت رقیه معامله کردم و از خدا شاکرم، خدا داده و برده است.

    رضا این نظر توسط مدیر ارسال شده است. جمعه ۲۳ مهر ۱۳۹۵ - ۱:۱۹ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

    عزاداری به بستن تخت و شتر نیست وگرنه ائمه اطهار دستور بست تخت و شتر را فرموده بودند
    برای نمایش چنین کارناوالی ای کاش مسوولین زمین بزرگی را در اختیار هبئتی ها قرار می دادند تا صحنه کربلا را در آن بازسای می کردند و هر روز چند ساعت به نمایش می گذاشتند

. این نظر توسط مدیر ارسال شده است. پنج شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ - ۳:۲۴ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

شتر و تخت نشان دهنده واقعه است

ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. پنج شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ - ۴:۲۶ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام . مراسم منفور و زشت قمه زنی که سالها یکی از ارکان عزاداری بود با فتوا واعلام علما و روحانیون از میان رفت تا عزاداری واقعی صورت گیرد حال اگر علما وروحانیون وارد عمل نشوندفاتحه اسلام با این بازیهای شهر فرنگی خوانده است .کاش علما و روحانیون مردم را روشن کنند تا این مراسمات برچیده شود.

رضا دهقانزاده بافقی(رخصت) این نظر توسط مدیر ارسال شده است. جمعه ۲۳ مهر ۱۳۹۵ - ۸:۵۶ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

تفاوت عزاداری این زمان وسالهای دور دراین است که قدیمیها درجلو هییتهای عزاداری گل وگلاب میریختن وازانها استقبالذمیکردن وامروز به لطف مسعولین هییتها شتران واسبها با … خیابان را به گند میکشند وعزاداران حسینی باید مواظب باشند پابر…حیوانات نگذارند. افسوس

ف ب این نظر توسط مدیر ارسال شده است. جمعه ۲۳ مهر ۱۳۹۵ - ۹:۲۷ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

اگر چه نقدهایی به مراسم روز عاشورا وارد است کلی هم اکنون کارناوال عاشورا به این شکل بخشی از مراسم شده ـحتما اگر این شکل مراسم در بافق و یا هر نقطه دیگر در ایران در جای دیگری از دنیا بود به شکل جاذبه توریستی در می امد ـ به عنوان بخشی از مراسمات مذهبی یک کشور ـ ولی متاسفانه انچه مراسم را تحت الشعاع قرار می دهد وجهه فرهنگی ماست که منوط به عاشورا و غیر نیست ـ هم اکنون سرزمینهای سبز شمال هم به دست همین مزدم که یک روز عزادار میشوند از انبوه زباله پوشیده شده پس نمیتوان ان را به مراسم ربط داد ـ طبیعتا هر مراسمی میتواند رخداد یا حوادثی را به همراه داشته باشد که متاسفانه حادثه تلخ امسال نیز یکی از انها بکده

محمد مهدی این نظر توسط مدیر ارسال شده است. شنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۵ - ۹:۰۴ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

اقای عزیز کسانی که روز عاشورا از یزد به بافق میان مردم یزد نیستند همان بافقی هائی هستند که در یزد ساکنند

    ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. شنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۵ - ۱:۵۹ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

    عده خیلی زیادی هم از کرمان میان

ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. شنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۰ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

خیلی زشته که هنوز دعوا بر سر اینه که هیات کدوم محله زودتر راه بیفته
خیلی زشته که قربانی کردن به شکل ریا کاری در بیاد و در انضار عمومی باشه

ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. شنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۵ - ۱:۵۸ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

کاش همه مردم با هم میشدن و مثل مردم زنجان مراسم برگزار می کردن
اونا زیر نظر حسینیه اعظم ما هم زیر نظر امامزاده عبدالله

کاش مردم قربانی های خودشون را به دور از چشم زن و بچه ها انجام میدادن و گوشت آن را نذر هیات ها میکردن نه اینجوری چشم و همچشمی کنن

    ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. شنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۵ - ۱۰:۵۹ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

    بیگ لایک اخوی?

میرسلیمانی این نظر توسط مدیر ارسال شده است. یکشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۵ - ۸:۱۹ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

وقتی کودکان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان پای ثابت تماشای قربانی کردن حیوانات هستند، تماشای چنین صحنه‌هایی چه تاثیراتی در بیننده می‌تواند داشته باشد؟

یک متخصص نورولوژی درباره تاثیرات ذبح در ملأ عام به ایسنا، گفت: کودکان مفهومی از کشتن و مرگ ندارند و هنگامی که این صحنه‌ها را می‌بینند، روی دوران نوجوانی و جوانی‌شان تاثیر زیان‌بار و منفی می‌گذارد.

محمدعلی کیهانی‌نژاد ادامه داد: از روز اول تولد تا ۴۰ روز پس از آن را دوران نوزادی می‌نامند. از ۴۰ روز تا دو سالگی را طفل و بعد از آن را کودک می‌خوانند. وجدان کودک از دوران دبستان بیدار می‌شود و معنی شرم، گناه و کشتن را بهتر درک می‌کند.

او اظهار کرد: دیدن ذبح در ملأ عام موجب می‌شود زشتی این کار از بین برود و بچه فکر کند، با انجام چنین کاری می‌تواند قهرمان‌پروری کند. این موضوع را بارها در افرادی که به من مراجعه کرده‌اند، دیده‌ام که حتی انجام چنین کاری را برای خود ثواب می‌دانند. مثلا آقایی نزد من آمد و گفت، در روز عاشورا با بچه سه ساله‌ام در مراسم قمه‌زنی شرکت کردم و جلو او این کار را انجام دادم. این موضوع نشان می‌دهد که این فرد در دوران کودکی یا نوجوانی، چنین صحنه‌هایی را دیده است و حال روی خودش و بچه‌اش اجرا می‌کند.

این متخصص مغز و اعصاب بیان کرد: گوسفند به یک شکل، گاو و شتر به شکل دیگری ذبح می‌شوند و مدت زمانی که هر حیوانی از پا درمی‌آید، متفاوت و گاه طولانی‌ است که این امر موجب می‌شود، نقش منفی آن در ذهن کودک یا نوجوان پررنگ‌تر شکل بگیرد.

او با بیان این‌که به کار بردن سلاح سرد مثل چاقو یا قمه برای ذبح نیز زشتی این کار را از بین می‌برد، گفت: کودک یا نوجوان با الگوبرداری از این حرکت، آن را انجام می‌دهد و با آن راحت‌تر کنار می‌آید. همان‌طور که ما هنوز در جامعه می‌بینیم، برخی نوجوانان و جوانان برای دفاع از خودشان، خیلی راحت‌تر با خودشان سلاح سرد حمل می‌کنند.

کیهانی‌نژاد ادامه داد: این رفتارها در دوران کودکی ریشه داد و در دوران نوجوانی و جوانی، برای قهرمان نشان دادن بروز پیدا می‌کنند. خشونت و پرخاشگری اثرات منفی و زیان‌بار تماشای ذبح در ملأ عام است که ما در جامعه شاهد آن هستیم.

این متخصص مغز و اعصاب در پاسخ به این‌که آیا ذبح در ملأ عام می‌تواند به ترویج «حیوان آزاری» که این روزها شاهد نمونه‌های متعددی از آن در شهرهای مختلف ایران هستیم، کمک کند؟ گفت: این موضوع به این بستگی دارد، فردی که این صحنه را از نزدیک می‌بیند، متعلق به کدام سطح از جامعه است. در جوامع شهری متوسط و پایین، حیوان آزاری مشهودتر است و در جوامع روستایی هم می‌تواند به شکل دیگری دیده شود.

او اظهار کرد: دیدن این صحنه‌ها می‌تواند در دوران نوجوانی و جوانی، در آزار دادن حیوانات منعکس شود و فرد با دیدن کشتن حیوانات در ملأ عام، از این عمل الگوبرداری کند و این کار بدون شرم و حیا در حیوان آزاری نمود پیدا کند. کما این‌که من در روزهای تاسوعا و عاشورا که زیاد با ذبح حیوانات در ملأ عام مواجه بودیم، می‌دیدم وقتی کودکان با خانواده‌های‌شان از خیابان عبور می‌کردند و رد خون را کف خیابان می‌دیدند، روی‌شان را برمی‌گرداندند، زیرا وقتی کودک یا نوجوان که ذهن بصری پررنگی دارد، چنین صحنه‌ای را می‌بیند، از خودش می‌پرسد، این خون مربوط به چه کسی است؟

کیهانی‌نژاد ادامه داد: گاهی هم که کودکان صحنه کشتن حیوان را می‌بینند، می‌توان وحشت را در چهره آن‌ها دید تا جایی که خودشان را پشت بزرگ‌تر یا زیر چادر مادرشان پنهان می‌کنند تا این صحنه‌ها را نبینند. در آن زمان کودک می‌تواند خودش را پشت مادر پنهان کند، اما هنگامی که فرد به دوره جوانی می‌رسد، احساس غرور پیدا می‌کند و برای انجام آن ابایی ندارد.

این متخصص مغز و اعصاب درباره این‌که چطور می‌توان پیش از آن‌که خشونت به یک فرهنگ در جامعه تبدیل شود از آن جلوگیری کرد؟ توضیح داد: بهترین راه، اطلاع‌رسانی از طریق رسانه‌ها و از سوی کسانی است که تبعات این موضوع را درک می‌کنند. کشتن حیوانات بزرگ‌تر در مراسم، یک دیدگاه خودخواهانه از سوی برخی افراد است تا بگویند قدرت خریدن و قربانی کردن آن حیوان را دارند و این موضوع را به رخ دیگران بکشند.

او افزود: بعد از ذبح حیوانات، آثار آن تا ساعت‌ها در خیابان دیده می‌شود و کودک هرچه بیشتر این آثار بصری را ببیند، زشتی این کار در دید او بیشتر از بین می‌رود. بنابراین در سن جوانی آن را راحت‌تر انجام می‌دهد.

کیهانی‌نژاد با بیان این‌که آثار زیان‌بار این کار به خود جامعه برمی‌گردد، گفت: در گزارش‌های پزشکی قانونی هم مشهود است که سطح تحمل مردم نسبت به ناملایمات کمتر شده است و در دعواهای خانگی و حوادث رانندگی، استفاده از سلاح سرد بیشتر دیده می‌شود، زیرا افراد جامعه چنین صحنه‌هایی را در طول زندگی خود بارها و بارها دیده‌اند.

این متخصص مغز و اعصاب پیشنهاد کرد که حیوانات در کشتارگاه‌ها یا جاهایی به‌جز ملأ عام ذبح شوند تا مردم با صحنه‌های خشونت‌بار در جامعه مواجه نشوند.

به گزارش ایسنا، در بسیاری از کشورهای اروپایی از جمله آلمان، ذبح در ملأ عام، کاری غیرقانونی و ممنوع است. هر حیوانی قبل از کشته شدن باید جواز کامل بهداشت و سلامت را داشته باشد و ذبح آن باید حتما در کشتارگاه انجام شود. افراد می‌توانند برای خریدن هر قطعه از حیوان به محل عرضه آن مراجعه کنند. همچنین کشتن یا آزار حیوانات در برخی کشورها در گروه جرایم مهم تلقی می‌شود.