نماز سبب از بین رفتن آسیب های اجتماعی

دسته: عمومی
بدون دیدگاه
چهارشنبه - ۸ آذر ۱۳۹۶

بسمه تعالی
شاید گمان شود آیه استرجاع (انا للله و انا الیه راجعون)،مختص به موت و مردن است در حالی که یک شاخه از استرجاع،مرگ است.اساس در این آیه شریفه برگشت تمام امور به خداوند متعال است زیرا مبدا و مقصد امور را خداوند به خود اختصاص داده و مسیر این شروع تا پایان را به انسان(عاقل و مامور به وحی)واگذار کرده که اگر منحرف از مسیر نشود در همین دنیا منتهی به خداوند متعال می شود که همان سعادت ئنیاست و اگر انحرافی صورت بگیرد در عالم عقبی به دست خداوند متعال می رسد که کیفر و پاداش پیش می آید.یک نکته قابل تامل:سعادت دنیا فقط پاداش آخرت را دارد ولی نرسیدن به این سعادت،معلق بین کیفر و پاداش ایجاد می شود.
هدف از بیان این آیه شریفه:کاری کنیم که هم در دنیا لذت آرامش داشته باشیم و هم آخرتمان تامین باشد و این سخت نیست جز پایبند بودن وعمل کردن به موارد ذکر شده در دفتر وجودی انسان که همان احکام دین است.
باید توجه داشت که خدای متعال در این مسیر نیز یاری گر انسان است که ره گم نکنیم و قویترین و سریعترین وسیله برای رسیدن انسان به خودش را،ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر قرار داد.
و اما نماز در بعضی از مدارس…
پرسش ها از این منشا می گیرد که نماز نسبت به اهمتیش در مدارس،در حاشیه قرار گرفته است.
چرا در وقت نماز اکثر مدیران و معلمین کار دارند و نماز فقط متعلق به دانش آموز می شود در حالی که مدیر و معلم،الگوی دانش آموزان هستند؟
چرا انجام امورات غیر ضروری،در وقت نماز،تعطیل نمی شوند تا اهم بودن این لحظات زیبا مسجل و حس شود؟
چرا وقت نماز را که خداوند مشخص کرده در اول وقت باشد (و این دلایل متقن از جمله دلایل روان شناختی دارد چرا که خداوند خالق بندگانش و آگاه ترین به حالشان است)به تعویق و احیانا در بدترین وقت می افتد؟
جای بسی تاسف است که ادیان دیگر از جمله یهود،آموزش احکام دینش در راس امور آموزشی است ولی در آموزش ما،عکس این امر هویداست.چرا نسبت به احکام دینی در مدارس اهمیت لازم داده نمی شود که دانش آموزان مسائل شرعیه مورد نیاز خود را فرا گیرند در حالی که محور رشد و تربیت همین احکام دین است؟
چرا در آموزش این فکر اشتباه وجود دارد که دروس و مسائل مربوط به دین،عمومی است؟
این فکر واهی تا به حال ضررهای تربیتی فراوان ایجاد کرده که بعض دانش آموزان و الگوهایشان،ساده ترین مسایل دینی مورد نیازشان را ندانند و انقدر این حس بی اهمیتی در آموزش و تربیت رسوخ کرده که اهتمام به دین در زندگی ها رنگ باخته و در پی آن نفوذ آسیب های فراوانی در متن زندگی ها ایجاد شده است.
((حال خود قضاوت کنید که برای مبارزه با این آسیب ها و بحران ها چه هزینه هایی باید کرد؟))
خدا را شاکریم که راه را برایمان روشن ساخته و به ما فهمانده که همیشه پیشگیری به از درمان است و همچنین یاریمان می کند تا به سرانجام مقصود برسیم.
الحمد للله رب العالمین.
م/ب


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۷۰
برچسب ها: