یادداشت های سردستی( ۳)

دسته: محمد علی پورفلاح
یک دیدگاه
پنج شنبه - ۲۱ تیر ۱۳۹۷

در جمعی نشسته بودیم. یکی گله کرد که بافق، بزرگتر ندارد. خوش ذوقی در آن میان گفت: مشکل بافق این نیست که بزرگتر ندارد، مشکل اینجاست که شهر ما کوچکتر ندارد.

در این حرف نغز، رازی نهفته است. و آن نقش و تاثیر عامه در حرکت اجتماع است. فلاسفه و بزرگان جامعه شناسی درباره نقش نخبگان و عامه در پیشرفت یا پسرفت یک اجتماع نظریات مختلف و گاه متضادی ارائه کرده اند. عده ای گفتند همه چیز به نخبگان و تصمیم های آنان بستگی دارد. صدها مثال و نمونه هم ذکر کرده اند. عده ای هم نقش عوام (قاطبه مردم) را مهمتر یافته اند.

به نظر من الان بافق هم از نداشتن بزرگتر در رنج هست هم از جانب ما کوچکترها.

اگر این سخن مشهور اما اثبات نشده را بپذیریم که هر صد سال،آبادگری توانمند و هر هزار سال منجی برای بشر خواهد آمد، نشان از آن هست که برای پرورش نخبه و مدیران لایق و جسور که توانایی عبور قوم و ملتی را از میان حوادث داشته باشند، زمان زیادی باید بگذرد. به دیگر سخن، نخبه و مدیر، کالایی نیست که بر سر هر بازاری یافت شود. به قول علی حاتمی و از دهان ناصرالدین شاه در فیلم کمال الملک : هنر، مزرعه بلال نیست؛ آقا. که هر سال محصول بهتری داشته باشد. در آسمان هم، یکی می شود ستاره رخشان، مابقی، سوسو می زنند. بنابراین خون دلها باید خورد تا نخبه ای پرورد و مهلتی بایست تا خون، شیر شود.

الان از این حیث هم بافق ما، هم استان ما و هم ایران ما بشدت در مضیقه و تنگناست. برای همین است که مشکلات فراوان شده است.
اما از نخبه، مهمتر، همراهی عامه مردم است. الان هر کداممان سری هستیم و صدایی داریم. جالب است در جلساتی که از ده، پانزده نفر بیشتر می شویم، امکان اجماع از دست می رود. به قول آن دوست، کوچکتری نمانده است که سخن بشنود.

این نبود بزرگتر و هیاهوی بی پایان کوچکترها، همه ی ما را کلافه کرده است. نه سخن تازه و راه نویی و نه حرف شنویی. فقط همه می نالیم. به هر سو می رویم و به جایی نمی رسیم.

و خطر بزرگتر وقتی رخ می نماید که عده ای کوچک، با باد و بادآورده ها، جای بزرگان را هم بگیرند و در اطرافمان چقدر از این کوچک های بزرگنما می بینیم. چشم بچرخانید. وای؛ چه اندازه زیاد شده اند.

محمد علی پورفلاح بافقی


پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱۸۹
برچسب ها:
دیدگاه ها
امیر پنج شنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۷ - ۵:۳۴ ب.ظ پاسخ به دیدگاه

درود وسپاس از مهندس پورفلاح.استاد قلم وسخن
جامعه شناسان میگویند.هرجا را که میخواهند ازبین ببرند یک انسان کوچک(عقل.مدیریت.روابط اجتماعی) را روی صندلی بزرگ میذارند.