پنج شنبه ۳۰ام دی ۱۳۹۵ ۰۱:۵۶:۲۳ قبل از ظهر

به راستی! امیر وجود ما کیست؟(۲)

کد خبر: 10804
تعداد بازدیدکننده: 753
تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۱

 

در میان دو سرزمین نورانی عید قربان و عید غدیر هستیم . قربان؛تجلی بهترین رفتار در قبال ولیّ عالم و غدیر؛ زمان اعلان رسمی ولایت و قافله سالاری امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) بر عالم و آدم است . در روایات نقل است ؛حضرت ابراهیم(ع) سیری در عالم ملکوت می کند و می بیند که انوار اهل‌بیت(سلام‌الله‌علیهم) در عرش خداوند است بعد از شناخت چهارده معصوم(ع) ، می بیند که انواری نامتناهی وجود دارد. عرضه می کند : خدایا! آن نورها چیست؟ پروردگار عالم می فرماید : آنان شیعیان علی هستند. حضرت ابراهیم دعا می کند ؛ خدایا! مرا از شیعیان علی قرار بده. خدای متعال دعای او را مستجاب می کند و به رفتار و تشیع ابراهیم(ع) افتخار می کند آنجا که می فرماید : “وَ إِنَّ مِنْ شیعَتِهِ لَإِبْراهیمَ” .امام معصوم (ع) می فرمایند ابراهیم از شیعیان علی(ع) است . آن پیامبر اولوالعزم تشیع را درخواست می کند و در عمر دنیایی خویش ، عملاً چه خوب ثابت می کند که شیعه امیرالمؤمنین(ع) است.

 نمی دانم ما به چه میزان از این اعیاد و مناسبت ها که درگذرند استفاده می کنیم؟ دیروز ما با امروز چقدر تفاوت دارد؟ آیا حقیقتاً عید، برای ما عید است یا اینکه این اعیاد هم مانند خیلی از مفاهیم دینی دیگر برای ما عادت شده است؟ می گوییم عید غدیر مبارک باشد؛ مبارک باشد یعنی چه؟! در این اعیاد چه حظّ و بهره ای ببریم و چه برداشت کنیم که واقعاً بشود گفت که این عید برای ما مبارک بود؟ خوشا به حال آنهایی که عارف به ایام هستند و از آن بهره ها می برند.

در عید غدیرخم کمال دین و تمام نعمت جاری گردید و خداوند به این مرتبه از اسلام رضایت داد. می ماند رفتارهای ما در قبال این محبت الهی!

-ذکر و شکر نعمت . بله! در روز عید غدیر دعوت شده ایم بگوییم”اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذی جَعَلْنا مِنْ الْمُتََمَسِّکینَ بِوِلایَهِ أمیِرالْمُؤْمِنین” یعنی خدا را حمد می کنیم از اینکه ما را جزو کسانی قرار داد که به ولایت امیرالمؤمنین(ع) تمسک داریم . یعنی قلباً قبول داریم.ایمان داریم. این تمسک به حدی قیمت دارد که گفته می شود به خاطرش حمد خدا را بجا بیاورید. یک موضوع قیمتی است، یک موضوع کم ارزشی نیست.

-رفتار در قبال نعمت . ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ . آن روز در قبال عطای این نعمت به بشریت ازشما سؤال می شود. فرمودند : منظور از نعیم ، نعمت ولایت است. خداوند می فرماید: “وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَمیعًا وَ لا تَفَرَّقُوا” . اعتصام یعنی هر چیز باعث ایمن شدن و مانع از سقوط یا آسیب دیدن انسان شود. تقوی زمینه رفتارها است ، توشه حرکت است. اطاعت و تبعیت ابزاری است برای اعتصام. شیعه واقعی؛ مطیع محض و متّبع ولیّ خویش است . امام حسن عسکری(ع) می فرمایند:” فَمَنِ اتَّبَعَ عَلِیّاً ع عَلَی ذَلِکَ فَهُوَ الشِّیعِیُّ حَقّاً ” هر کس از علی (ع) تبعیت نماید (بر این امر!) او به حق شیعی است. نتیجه تبعیت چیست؟ برداشته شدن خوف و حزن ها از شخص و از جنس او شدن است . فَمَن تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی . ثمره تبعیت منّا شدن است. از او شدن است . سلمان فارسی منااهل البیت شد چون اهل تبعیت بود و این رفتار محوری او را به سلمان محمدی(ص) تبدیل کرد. شیعه باید از جنس حبل الله بشود تا چه در دنیا چه در صحنه ها و فتنه های آخرالزمان و چه بعد از آن و حتی هنگام عبور از متن جهنم محفوظ بمانیم و به او آسیبی نرسد.

اعتصام به حبل الله یعنی همجنس حبل الله شوید. ولا تفرقوا یعنی چه؟ یعنی مواظبت کنید که این جنسیت را از دست ندهید، این از جنس حبل الله شدن را از دست ندهید، پیوسته این موضوع را مواظبت کنید. حبل الله کیست؟ در احادیث مطرح است که حبل الله اهل بیت عصمت و طهارت(ع) هستند، حبل الله امیرالمؤمنین(ع) هستند.

جامعه کنونی ما چقدر با مقوله تبعیت آشناست؟ چقدر اهل اطاعت است ؟ راهکارهای ما در معضلات و مشکلات اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی چیست و راهکارهایی که قرآن و عترت ارائه می دهند کدام است ؟ ارزشهای محوری در جامعه کنونی ما چیست و آیا اینها نزد خدای متعال و ولیّ خدا تأیید شده هست؟

نمی دانم چقدر زمان می برد تا جامعه اسلامی به این نتیجه برسد که حلال همه مشکلات و راهکار برداشته شدن همه موانع برسر راهش ، بازگشت به غدیر است . ما صرفاً داستان غدیر را شنیده ایم . ما صرفاً غدیر را جشن می گیریم . غدیر را باید رفت . غدیر را باید نوشید. غدیر با همه درسها و عبرتهایش باید با گوشت و پوست جامعه اسلامی عجین شود. شناخت و نصرت ولی ، ولایت و ولایت پذیری ، اطاعت و تبعیت محض از قافله سالار و امر به این مهم از اصول غدیر است.بعد از گذشت بیش از ۱۴۰۰ سال از غدیر و بیش از ۳۰ سال از انقلاب نورانی اسلامی ایران؛ چه شده است و از کدامین شاخص ها فاصله گرفته ایم که رهبر معظم انقلاب می فرمایند باید سبک زندگی مان اصلاح شود . سبک زندگی که حاکی از تفکرات، باورها، روحیات، ذائقه ها ،رفتار و فرهنگ جامعه ما دارد.

راهکار برون رفت از تمام معضلات و مشکلات، تشیع حقیقی است با همه آن معیارهایی که خود امامان معصوم(ع) ما ذکر می کنند. ماجرای ملاقات جمعی از محبان امیرالمومنین(ع) را از زبان امام حسن عسکری(ع) شنیدید. آیا اگر من در این زمانه به درب خانه امام زمانم راه پیدا کنم و خودم را شیعه امیرالمؤمنین معرفی کنم ؛ امام(ع) مرا به حضور می پذیرند؟ ظاهراً ائمه ما به واژه شیعه و تشیع خیلی حساس هستند و در این مقوله غیرتی رفتار می کنند. ما شیعیان به حضرت علی (ع) امیرالمؤمنین می گوییم. امیر، هادی ، ولی ، ارباب ، فرمانده و قافله سالار وجود مؤمنین، علی بن ابیطالب علی(ع) هستند . به راستی ! امیر وجود ما کیست؟ شما رعیت آن امیری هستید که از صبح تا کنون در فرمان او باشید . ما معمولاً شیعه نفس خودمان هستیم تا شیعه اهلبیت(ع). چه کسانی و یا چه چیزهایی بر وجود ما تأثیر گذارند و ما از آنها رنگ و بو می گیریم ، امیر ما همانها هستند! بر وجود و زندگی ما ؛ همزات ابلیس(لع) ، نفس، علم و تجربیات ، خرد جمعی و قانون ، احزاب سیاسی و یا تشکلات فرهنگی، صدا و سیما؛ شبکه های ماهواره ای؛رسانه ها و نشریات و کتب مختلف ؛ دوست و همکار و یا پدر و مادرم امارت می کنند؟ پس امیر ما همانها هستند و نه امیرالمؤمنین!

پیامبر اعظم(ص) می فرمایند:” اِتَّقواالله معاشر الشیعه ، فان الجنه … ” «ای شیعیان تقوای خدا داشته باشید؛ هرگز بهشت را از دست نخواهید داد اگر چه زشتی های اعمالتان آن را به تأخیر اندازد به سوی درجات بهشت از روی رقابت رو کنید. سؤال شد: آیا کسی از محبان شما داخل جهنم می شود؟ فرمودند: هرکس خود را به مخالفت با محمد و علی و انجام محرمات الهی و ستم به مؤمنین و مؤمنات آلوده کند و از شرعیات تخلف نماید در روز قیامت در حالی که کثیف و چرکین است؛ می آید. اینها در حقیقت شیعیان نامیده نمی شوند ولی می توان محب نامید و کسانی هستند که دوستداران ما را دوست دارند و دشمنان ما را دشمن می دارند. همانا شیعه واقعی ما کسانی هستند که از ما پیروی کنند و از آثار ما تبعیت کنند و به اعمال ما اقتدا کنند .و از طرفی امام صادق(ع) می فرمایند:« به خدا قسم شما شیعیان چون شیشه شکسته می شوید و شیشه را بعد از شکستن می توان ذوب کرد و به صورت نخست برگرداند. به خدا قسم شما مانند سفال شکسته می شوید. سفال بعد از شکسته شدن دیگر به صورت اول برنمی گردد. به خدا قسم شما امتحان می شوید و غربال خواهید شد چنانکه دانه تلخ از میان گندم جدا شود.» امام شیعیان علی(ع) می فرمایند:« غربال می شوید چه غربال شدنی و امتحان می شوید چه امتحان شدنی. غربال می شوید به صورتی که دانه تلخ از گندم جدا می شود.»

 برای رسیدن به سعادت نهایی و قله سرافرازی ، صحنه ها و فتنه های بزرگ تر و شدیدتری در مسیر درپیش رو وجود دارد  لیکن غدیر فرصت دوباره ای است که جامعه اسلامی بر نقاط قوت و ضعف خویش آگاهی یابد ، فرصتها و تهدیدها را بشناسد و با عنصر و رفتار محوری ” تبعیت از ولایت” بر تمام مشکلات فائق آمده ، تمام قله های تعالی و رشد را تا رسیدن به سرمنزل مقصود و دارالسلام موعود با توکل بر خدا بپیماید. ان شاءالله.

 محمد حسین فیاض

۲ نظر

  1. محمد رضا می‌گه:

    از مقاله پرمحتواتان لذت بردیم اما این اصول بنیادینی که جنابعالی مطرح کردید همت می خواهد که متاسفانه در شرایط فعلی فقط در حرف و لفافه باقی مانده فقط عده ای از خدا بی خبر از آن استفاده ابزاری می کنند.

  2. حسینی می‌گه:

    اگر از طولانی بودن و سنگینی مطلب صرف نظر کنیم عالی بود