پنج شنبه ۴ام خرداد ۱۳۹۶ ۰۴:۳۱:۵۹ قبل از ظهر

حجّت نهم و خبر از موعود آخرالزمان

کد خبر: 20608
تعداد بازدیدکننده: 107
تاریخ: ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۲

حضرت امام محمدتقی بن علی بن موسی الرضا – علیهم السلام – نهمین پیشوای شیعیان، بنا بر قول مشهور در دهم رجب سال ۱۹۵ قمری در مدینه چشم به جهان گشود. نام مادر آن حضرت «سبیکه نوبیه» (۱) از خاندان «ماریه قبطیه» – جاریه‌ رسول اکرم صلی الله علیه و آله – (۲) و از زنان با فضیلت روزگار است. رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره او فرمودند: «بابی ابن خیره الاماء(۳) الطیبه الفم، المنتجبه الرحم (۴)؛ پدرم فدای پسر بهترین کنیزان که دهانی پاک و رحمی نجیب دارد» .

حضرت امام رضا علیه السلام وی را «خیزران» نامیدند (۵) و درباره اش فرمود: «قدست ام ولدته خلقت طاهره مطهره»(۶)؛ وی دارای قداست می‌باشد و طاهر و مطهر آفریده شده است.»

آن بانوی مجلّله به جمیع کمالات و شرف دست یافته بود و اصل و فرع فضیلت در او جمع گشته بود. و گریزی از این نسیت که مادر امام، در سلک مادران اوصیاء پیامبران باشد. آن که خداوند عالمیان، از طینتی پاک ایشان را آفریده، و دور از آلودگیها نگاهشان داشته است تا جایگاهی برای خلفاء خداوند بر مردمش و برگردان وحی او باشند و چگونه چنین نباشد، در حالی که رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌ فرمایند:

«لم یزل الله ینقلنی و الاوصیاء من ذریتی من اصلاب الطاهرین الی ارحام المطهرات لم یخالطنا نجس الشرک و لا سفاح الکفر ؛ خدای تعالی، من و اوصیاء از فرزندان مرا از صلب مردان پاک به رحم زنان پاک منتقل می‌فرمود، بطوری که نجاست و شرک و تباهیهای کفر با ما نیامیخت».

خبر از منجی موعود

هر یک از امامان معصوم علیهم ‌السلام هرگاه که فرصتی به دست می ‌آوردند، سخن از منجی آخرالزمان، حضرت مهدی موعود – عجل الله تعالی فرجه الشریف – و قیام جهانی آن حضرت به میان می ‌آوردند. این مساله بعد از امام هشتم، حضرت علی بن موسی الرضا علیه ‌السلام بیشتر نمود پیدا کرد، چرا که خلفای عباسی می ‌دانستند به زودی آن حضرت تولد خواهد یافت، و از این رو امام هادی و امام عسکری علیهما‌السلام را در پادگانی در شهر سامرا جای دادند، تا از ارتباط مردم با آنان جلوگیری کرده، و نیز از تولد حضرت مهدی علیه ‌السلام ممانعت به عمل آورند. هرگاه مشکلاتی برای جامعه پیش می ‌آمد مساله‌ آن حضرت جلوه دیگری پیدا می‌ کرد، و گاه اصحاب توهم می ‌کردند که حضرت مهدی علیه ‌السلام امام حاضر در زمانشان می‌ باشد.

در این میان، امام جواد علیه ‌السلام نیز بشارتهای زیبایی را از فرزند برومند خود، امام مهدی علیه ‌السلام بیان فرموده اند که از نظر می گذرانیم.

همچون موسی کلیم

حضرت عبدالعظیم حسنی نقل می کند به خدمت مولایم امام محمد بن علی موسی (جوادالائمه) علیه السلام شرفیاب شدم ، می خواستم راجع به امام قائم از ایشان سوال نمایم، آیا او مهدی – عجل الله تعالی فرجه- است یا غیر او ؟

امام جواد علیه السلام پیش از سو ال من، فرمود:

ای اباالقاسم! همانا قائم از ما (اهل بیت) مهدی است که در زمان غیبت واجب است انتظار او را بکشند و در زمان ظهورش از او اطاعت کنند . او فرزند سوم من است ، به خدایی که محمد صلی الله علیه و آله را به نبوت مبعوث کرد و ما را به امامت مخصوص گردانده، «انه لو لم یبق من الدنیا الا یوم واحد لطوّل الله ذلک الیوم حتی یخرج فیملأ الارض قسطا و عدلا کما ملیت جورا و ظلما و ان الله تبارک و تعالی یصلح امره فی لیله کما یصلح امر کلیمه موسی ذهب لیقتبس لاهله نارا فرجع و هو رسول نبی»؛

همانا اگر از دنیا نماند مگر یک روز هر آینه خداوند آن روز را طولانی می کند تا آن که ایشان خروج نمایند، و زمین را از عدل و داد پر کند همانطور که از ظلم و جور پر شده بود و خدای تبارک و تعالی کار او را در یک شب سامان دهد ، همانطور که کار کلیمش موسی را در یک شب اصلاح فرمود او رفت تا برای خانواده خویش آتشی بیاورد برگشت در حالیکه به مقم رسالت و نبوت نایل شده بود .

ثم قال: افضل اعمال شیعتنا انتظار الفرج.

بعد امام جواد علیه السلام فرمود : برترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است .(۷)

یار غائب از نظر

روزی حضرت عبدالعظیم حسنی چنان مجذوب و تحت تأثیر عظمت حضرت جواد علیه السلام قرار گرفته بود که آرزو و عشق قلبی خود را چنین ابراز می کند : روزی به امام محمد بن علی بن موسی علیه السلام عرض کردم که : همانا من امیدوارم حضرتعالی همان قائم از اهل بیت محمد صلی الله علیه و آله باشی که زمین را از عدل و داد پر می کند همانطور که از ظلم و جور پر شده .

حضرت فرمود: ای اباالقاسم! احدی از ما اهل بیت نیست مگر آنکه به امر خدا قیام کند و به دین خدا هدایت می کند، ولی من آن قائمی که خداوند به واسطه او زمین را پاک می کند از اهل کفر و انکار، و بواسطه او زمین را از عدل و داد پر می کند نیستم.  او شخصیتی است که تولدش بر مردم مخفی می شود و شخص ایشان از مردم غایب می شوند و نام بردن از ایشان بر مردم حرام است و او همنام و هم کنیه رسول خدا صلی الله علیه و آله است . او شخصیتی است که زمین بر او طی می شود و هر کار سختی بر او آسان می شود. اصحاب او سیصد و سیزده نفر به عدد سپاهیان اسلام در جنگ بدر است که برای کمک به ایشان از دورترین نقاط زمین جمع می شوند و این فرمایش خدای عزوجل است:

«اینما تکونوا یأت بکم الله جمیعا ان الله علی کل شی قدیر (بقره/ ۱۴۸) ؛ هرکجا باشید خداوند همگی شما را گردآورد همانا خداوند بر هر چیزی تواناست .

پس زمانی که این جمعیت با اذن الهی برای کمک به ایشان اجتماع کردند، همواره با دشمنان خدا جنگ می کند تا زمانی که خدای تبارک و تعالی راضی شود.

جناب عبدالعظیم حسنی می گوید: به ایشان عرض کردم : مولای من چگونه می داند که خدا راضی شده است ؟

فرمودند : خداوند در قلبش رحم می اندازد.(۸)

قائم به حق منتظر

در همین رابطه حدیثی دیگر از یازدهمین معصوم و نهمین امام شیعیان نقل شده است که ترجمه آن بدین شرح می باشد . صقر بن ابی دلف نقل می کند که از اباجعفر محمد بن علی الرضا علیهماالسلام شنیدم که می فرمود :

امام بعد از من پسرم علی است، امرش امر من و سخن او سخن من و اطاعت از او ، اطاعت از من است ، و امام بعد از او پسرش حسن است که امر او امر پدرش و سخن او سخن پدرش و اطاعت از او پیروی از پدرش می باشد . سپس سکوت کرد.

پس عرض کردم : ای فرزند رسول خدا امام بعد از حسن کیست ؟

پس امام جواد علیه السلام گریه ای شدید کرد و سپس فرمود:

همانا امام بعد از حسن پسرش می باشد که قائم به حق منتظر است.

پرسیدم ای فرزند رسول خدا : برای چه قایم خوانده می شود ؟

فرمود: برای آنکه او بعد از فراموش شدن نامش و مرتد شدن اکثر قایلان به امامتش قیام می کند.

پرسیدم و برای چه منتظر نامیده می شود ؟

فرمود:  همانا برای او غیبتی است که روزهای آن زیاد و مدت آن طولانی می شود، پس مسلمانان مخلص انتظارش را می کشند و افراد شکاک انکارش می کنند و منکران، اعتقاد به او را مسخره می کنند و کسانیکه وقت معلوم می دارند دروغ می گویند و عجله کنندگان در عصر غیبت هلاک می شوند و تسلیم شدگان در برابر قضای الهی در عصر غیبت نجات می یابند.(۹)

امیدواریم به برکت حضرت جوادالائمه علیه السلام، این مولود مبارک آل الله، ما از منتظران مخلص امام منتظَر باشیم.

پی نوشت:

۱) شیخ مفید: ۲/۳۸۳.

۲) اصول کافی: ۱/ ۴۱۲.

۳) اعلام الوری طبرسی: ۲۰۰.

۴) اصول کافی: باب: النص علی الجواد.

۵) روضه الواعظین: ۲۰۹.

۶) عیون المعجزات: ۱۰۸.

۷) بحارالانوار: ۵۱/۱۵۶.

۸) همان: ۱۵۷.

۹) همان: ۱۵۸.

منبع: تبیان