پنج شنبه ۳ام فروردین ۱۳۹۶ ۰۹:۲۰:۳۵ بعد از ظهر

بازهم نفهمیدیم ولادت چه کسیست و باید چه کنیم ؟

کد خبر: 22380
تعداد بازدیدکننده: 139
تاریخ: ۰۵ تیر ۱۳۹۲

 
باز هم نتوانستیم جشن ولادت را از چراغ و چنبل ، از دستنوشته و بنر ، از نواها و صداها ، از عکس جوانان جان باخته و طرح های آنچنانی فراتر ببریم . نمی دانم می توان این جمله را گفت یا نه ، چراکه باید هر کسی را در حد و توانائی خود سنجید؟ اما آن جمله : « هر ساله بزرگتر ها کمی فراگیرتر از بچه های قدو نیم قد نیمه شعبان را برگزار می کنند » .
از اقلیت موسسات و هیات مذهبی که آستینی بالازده و برای ترویج فرهنگ مهدویت قدم برداشته بودند و مجلسی برای تفکر و تامل برپا کرده بودند که بگذریم اکثریت هیئت های مذهبی مقرر فرموده بودند به کشیدن چند چراغ و بنر و … .امسال هم در کوچه محلها که سر می زدی می توانستی آذین بندی و چراغ بندی ولادت را ببینی از کوی امام صادق (ع) که چند شب اهالی را دور هم در آخر کوچه خنده بر لب می بین بگیر تا محله چهار پرگار و چهارده معصوم و مهدیه و … .تقریبا همه محله ها و همه بچه های شهر همه توانشان را برای ولادت گذاشته بودند اما بزرگتر ها را نمیدانم.
برخی بزرگترها فراتر از بچه ها اما مثل آنها نذری میدادند و تعدادی آش و برنج و بسته بندی و ساندیس و … . البته نذری خوب است ولی کافی نیست انشا ا… توانسته باشند نذریشان را با همان هدف و نیتی که شروع کرده بودند تمام کنند چراکه همیشه شکارچیان اعمال آدمی ، شیطان و نفس عماره در میدان شکارند و امروز قطعا بیشتر با حس برتر بودن و خودنمائی تیری برای شکار خود ساخته اند .
جائی عکسی از جوانان جان باخته شهر دیدم از جانباختگان تصادفات سال ۸۰ تا امروز . فلسفه این فعالیت را من نفهمیدم چراکه در کنار آن سفرکرده ها نواها و ترانه هایی بگوش می رسید که شاید بابت ناکام ماندنشان بود نمی دانم و نتوانستم بعلت نبودن جای پارک برای کشف فلسفه آن با ولادت حضرت بقیه ا… الاعظم (عج) لحظه ای در کنار بانیانشان باشم . ولی انشا ا.. مورد قبول قرار گرفته است.
خوشبختانه نواها و اشعار در وصف مولا و امام غائبمان حضرت صاحب الزمان ارواحنا فداه امسال بیشتر از سالهای قبل بود ولی باز هم نفهمیدیم که هر نوائی متعلق به جا و مکان و فضایی خاص است . ولی خوشحال کننده بود که برگزار کنندگان فضای شهر را از نمایشگاه هنرهای دستی و نوآوری ، به سمت جشن ولادت پیشتر برده بودند و آسیب شناسی کرده بودند . نمی دانم این خودجوش بود یا دستورالعمل یا پیشنهادی از شورای هئیات ، مجمع امور صنفی ، سازمان تبلیغات اسلامی یا … ولی هر چه بود قدمی ، نیم قدمی به جلو بود که انشا ا… مقبول افتد .
خلاصه کلام با اینکه بازهم نفمیدیم ، برای برپائی جشن ولادت مولای غائب از نظرمان باید چه کنیم ؟ یا آیا چراغانی و بنر و صدا و نوا ، همانهایی که در سایر جشنهایمان نیز برپا می کنیم به اضافه یک طرح جهت جمع آوری صدقه برای سلامتی مولا و سرورمان حضرت امام مهدی (عج) و چندین جلسه ولادت پراکنده و کم رنگ در شان و منزلت مولایمان کفایت میکند یا نه ولی این را فهمیدیم که امسال هم انها که باید بزرگتری می کردند و بیشتر می فهمدیدند نیز چندان فرقی در عملکردشان نداشتند و فقط اندکی گستره کاریشان از بچه های قدو نیم قد کوچه و محله های شهرمان بیشتر شده بود .

آرزومندیم توفیق بودن در روز موعود و ظهور را داریم چراکه تنها منجی عالم بشریت و تنها و تنها گشاینده مشکلات و سوق دهنده بشریت به سمت سعادت جاودان اوست که البته خواهد آمد .

محمد مهدی علیزاده فلاح

۳ نظر

  1. محسن می‌گه:

    آقای علیزاده جوانان بافق تفریح خاصی ندارند که انجام دهند بذار این یکی ود روز را خوش باشند.

  2. بی تفریح می‌گه:

    اقای محترم ظاهرا شما در بافق زندگی نمی کنید یا حداقل امکانات شهر برای تفریح جوانان را نمی دانید حالا عصرای تی است برادر گذشت ان روزها که همه بچه های محل با یک توپ پلاستیکی با دو تا اجر تا شب سرگرم بودیم جوانان ما میخواهند هیجانشان را خالی کنند چکار باید کنند اقای محترم شما باید تلنگری به مسولین ما بزنید تا از خواب بیدارشن

  3. منتظر می‌گه:

    تفریح خوب است نه اینجوری
    شما به ترقه زدن و پلاستیک آب به سر دوستان موتور سوار زدن میگین تفریح؟؟
    شما این فکرو نمیکنین که با ترقه زدن کسی سکته کنه یا مادر بارداری آسیب ببینه؟
    یا با زدن پلاستیک بر سر دوستان موتورسوار آنها به زمین بخوردند و خدایی نکرده باعث آسیب یا مرگ آنها بشید؟
    مایی که ۳۶۵ روز صبر کردیم برای آمدن نیمه شعبان(قربان امام زمان بشم) ولی به جای شادی باید ناراحتی در چهره خانواده و مردم ببینیم
    این بخاطر چیست؟