پنج شنبه ۳ام فروردین ۱۳۹۶ ۰۳:۲۵:۱۶ بعد از ظهر

افراد موفق می گویند : من اشتباه کردم

کد خبر: 2300
تعداد بازدیدکننده: 156
تاریخ: ۰۶ فروردین ۱۳۹۱

بر زبان راندن جمله “من اشتباه کردم” از کسی برمی آید که استاد اخلاقی بزرگ داشته باشد که البته این جملات سنگین را بزرگانی چون میرزا جوادآقا تهرانی علنا می فرمودند . داریم که ایشان در مقام علمی هرگاه می خواستند نظریه کسی را رد کنند هیچگاه با نگاه تحقیر و توهین مطلبی را نمیگفتند و مواظب بودند که هتک حرمت نشود .در همین ارتباط یک روز هنگام درس ، اشکالی به گفته‌های صاحب جواهر داشتند، نام ایشان را که بردند، آنقدر از ایشان تعریف و تمجید نمودند مثلا صاحب جواهر کسی است که اسلام را زنده کرده و چه خدمات ارزنده‌ای برای جامعه اسلامی نموده و کتب گرانقدری را تألیف نموده و خیلی تعریف‌های دیگر، سپس فرمودند حالا من هم یک نفهمی به گفته‌های ایشان دارم و بعد اشکالشان را بیان کردند. در جلساتی که بزرگان و علماء بودند اگر سئوالی پیش می آمد، ایشان سکوت اختیار می‌نمودند تا دیگر بزرگان جواب بدهند و این به خاطر ادب و احترامی بود که برای آنها قائل بودند. و اگر اظهار نظری می‌کردند و کسی می‌گفت شما اشتباه کردید یا خودشان می‌فهمیدند که اشتباه نمودند، علنا می‌فرمودند: «من اشتباه کردم» و این جمله را بدون خجالت می‌فرمودند .

جمله «من اشتباه کردم» را گوینده ای میتواند بدون هیچ تردید و اضطرابی بر زبان براند که با علم به اشتباهش و البته علم به این که ابراز آن ضربه ای به وی نخواهد زد باشد بلکه مطمئن است دیگر این خطا را نمی کند. این عمل علاوه براین که به مخاطب نشان می دهد با فردی مواجه است که ادب و انصاف سرلوحه کار اوست ، بیانگر این حقیقت است که وی از روی خودبینی سخن نمیراند و نقاط قوت مخاطب در بحث را قبول دارد همچنان که بر مطالب صحیح خود پافشاری می کند و نتیجه اینکه این افراد موفق بر محور بیشتر دانستن و درست پرورش یافتن استوارند ، چراکه علاوه بر اینکه بر داشته های خود تاکید بیجایی نمی کنند در ابراز ندانسته های خود در جهت دانستن هیچ تردید وخجالتی از خود نشان نمی دهند .

این روز ها به نظر کمتر کسی از مسئول و فرد عادی از روی انصاف و احترام ، از روی بیشتر دانستن و درست تر عمل کردن سخن میراند ، حتی بعضی از مواقع در شرایطی که اشتباهی هم مبرهن بر اشتباه کننده گردیده ، به اصطلاح فرار به جلو می نمایند .