دوشنبه ۸ام خرداد ۱۳۹۶ ۱۲:۵۵:۴۲ بعد از ظهر

ضرورت آموزش ارتباط کلامی در مدارس

کد خبر: 31980
تعداد بازدیدکننده: 102
تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۲

IMG_1491

شاید شما هم از کسانی باشید که تفاوت در نحوه گفتار و ارتباط بین ما مردمان استان یزد از خردسال گرفته تا میانسال و  کهنسال و مقایسه آن با پایتخت نشینان برایتان جلب توجه کرده باشد.

تقریبا همه ما از تسلط کلام کسانی که از شهری مثل تهران مواجه شده ایم لذت برده ایم خصوصا وقتی این مهم را در سخن گفتن با یک خردسال تجربه کرده باشیم.

هفته گذشته در برنامه رادیو هفت که هرشب بجز جمعه ها از ساعت ۲۳ الی ۲۴ از شبکه آموزش نمایش داده می شود در بخش کودکانه،منصور ضابطیان مجری این برنامه که خود کارگردان برنامه نیز هست گفتگویی با یک پسر ۴ ساله انجام داد. پسری که آنقدر زیبا و مسلط پاسخ می گفت که حتی مجری توانمند این بخش را با گفتن این جملات مجبور به ادامه برنامه گفتگو کرد:«پسر کوچولو:اگر سؤال دیگری هم دارید می توانید بپرسید.مجری: نه عزیزم سؤالی ندارم. پسر کوچولو:چرا مشخص است شما سؤال دیگری هم دارید، من آماده ام، می توانید بپرسید» .

و این گفتگو برای مدت زمان دیگری ادامه پیدا کرد.

حال فکر کنید اگربجای این پسر ۴ ساله پایتخت نشین یک پسر بافقی یا یزدی بود چگونه رفتاری داشت اصلا چرا راه دوری برویم خودتان را در حال مصاحبه یا سخن گفتن هنگامی که خبرنگار صدا و سیما می خواهد از شما سؤال بپرسد قرار دهید به اعتماد به نفس و نوع کلام و شیوه بیانتان چه نمره ای می دهید.

گذشته از استعدا ذاتی برخی ، یکی از ضعفهای عمومی ما ارتباط موثر کلامی با دیگران است .موضوعی که گاه موجبات رنجشها در بین اعضای خانواده ،فامیل،دوست یا همکاران را در پی دارد.چه بسا موضوعاتی که برای رساندن مفهومی خاص بیان می کنیم اما نه تنها گیرنده مفهوم ما را درست برداشت نمی کند بلکه برعکس و این مورد هنگامی که به عنوان انتقاد از شخص یا سخن او کلامی می گوئیم شایع تر و گاه موجب دلخوری نیز می شود.

بسیاری از روانشناسان به عدم ابراز محبت کلامی ما کویر نشینان خرده می گیرند و یکی از راههای از بین بردن اختلافات خانوادگی را فقط حل همین مشکل می دانند.

از آنجایی که ارتباطات اجتماعی هم علم است، هم مهارت و هم هنر و این ارتباط با آموزش صحیح آن هم از دوران ابتدایی شکل گرفته و نهادینه می شود لذا پیشنهاد می شود آموزش و پرورش استان و شهر ما برنامه ای برای این مهم تدوین و علاوه بر آموزشهایی که برای تعلیم تربیت فرزندانمان با زحمت فراوانی که دارد به دوش می کشد ساعتی از هفته را هم به آموزش ارتباط صحیح و مؤثر کلامی اختصاص دهد. ساعاتی که دانش آموزان از پایه های مختلف با همکلاسان خود در اتاقهایی مانند اتاق کنفرانس پیرامون موضوعی هرچند ساده به بحث و تبادل نظر بپردازند،نظرات هم را با دلیل نقد کنند ،به نظرات مخالف احترام بگذارند،حرفهای منطقی را بپذیرند ، از روحیه ناپسند حرف ،حرفِ من جدا شوند و آینده سازانمان با هنر ارتباط موثر بتوانند علاوه بر عرضه شایسته توانمندیها و  داشته ها،مدافعان خوبی از حقوقمان در مجامع مختلف باشند.

محمد علی قاسم زاده

۷ نظر

  1. بافقي می‌گه:

    سلام.این پیشنهادهاروچندسال قبل مادادیم امااین بچه بافقیها درس خودشون روحاضرنیستن بخونن وجواب بدن چه برسه به اینکارا.

  2. مجتبي حيدري پور می‌گه:

    سلام.واقعا مطلب عالی و سازنده و مفیدی هست.
    به قول یه عزیزی اگه به ما بچه های استان یزد میکروفن بدهند حاضریم صد کیلومتر پیاده بدویم ولی جلوی جمع حرف نزنیم.

  3. رضايي می‌گه:

    جناب آقای قاسم زاده به نکته خوبی اشاره کردید.ضعفی که ما داریم درتایید فرمایشات شماعرض کنم که طرز بیان دقیق وواضح موجب قاطعیت واعتماد بنفس خواهد بود همیشه تلاش کنیم کلمات را محکم اداکنیم.تلفظ نکردن برخی حروف بخصوص آخرکلمات نشاندهنده عصبی بودن است درصحبت عجله نکنید پایان هرجمله وقفه ای کوتاه معجزه میکند….پیروز باشید

  4. بانو می‌گه:

    درجواب بافقی باید بگم تا حرف پیش میاد میگن بچه ها برن درس خودشونا بخونن اصلا اینطور نیست باید وقت گذاشت وسرمایه گذاری کرد به نظر شما بافقی هایی که رفتن دانشگاههای بزرگ پایتخت مشکلی ندارن؟

  5. سید امین رضوی می‌گه:

    نظر بنده نیز به نظر آقای قاسمزاده نزدیک است. از انجاییکه بنده و ایشان هر دو از قرار معلوم در یک رشته درس خوانده ایم (بنده خوانده ام و ایشان مثل اینکه می خوانند) به خوبی بر این نکته اذعان داریم که ارتباطات ، اساس کار امروزست. دنیای امروز را که بنگرید بر پایه ارتباطات بنا شده است. علم ارتباطات نیز روز بروز بر اهمیتش افزوده می شود. همین اقای ظریف را در نظر بگیرید و مقایسه کنید با تیم مذاکره کننده قبلی. بالاخره دانستن زبان انگلیسی و زندگی کردن در دنیای غرب، و آشنایی با فرهنگ مردم ان دیار، به کمک ظریف آمد تا بدون نیاز به مترجم ، بداند که آنها چه می گویند و منظورشان چیست. بالاخره مترجم در این وسط نقش مبدل و منتقل کننده پیام را بازی می کند که می تواند برای افرادی نظیر تیم قبلی که خیلی به زبانهای روز دنیا آگاهی نداشته اند، تاثیر منفی بگذارد. منظورم جدای از نوع سیاست مد نظر این دو دولت است. بنده نظرم بر نوع ارتباط و اهمیت آن است. حتی در نوع ارتباطات غیر کلامی، نظیر نشتن ها، دست ها و نگاه ها، طریقه راه رفتن ها، نزدیک شدن ها، خندیدن ها، و … می توان نوع تصمیم گیری مسئولان عالیرتبه را استخراج کرد. تحلیل محتوای ارتباطات، بر همین اساس شکل می گیرد. در ثانی ارتباطات آنقدر مهم است که یک متخصص ارتباط شناسی به طور مستمر، در این نوع مذاکرات، یا به صورت آشکار، یا پنهان از طریق صدا و گوشی، در ارتباط با مدیران مذاکره کننده است تا حالات و نوع برخوردهای طرف مقابل را تحلیل کرده و به مسئول خودش گوشزد کند. خیلی از مسئله پرت شدم. عذر خواهی میکنم. منظور اصلی بنده این بود که ارتباطات در دنیای امروز که به قول مک لوهان، دهکده جهانی است، حرف اول را می زند. و این اشتباه است که وسیله ارتباطی نظیر موبایل و اینترنت را ارتباط بدانیم، بلکه اهمیت نخست در پیام ارتباطی است نه وسیله. این قصه سر دراز دارد. درگذشت پدر ارتباطات امروز ایران، پروفسور معتمد نژاد را هم به همه تسلیت می گویم.

  6. بافقي می‌گه:

    جواب به بانو.من ۴ساله بین دانش آموزان بافقی ام وبانظرقاسمزاده صددرصدموافقم ودیدم بچه بافقیها ضربه خوردند.امامشکل اینه که انگیزه ای اصلاًوجودندارد.اول بایدانگیزه ایجادکرد.

  7. رنجبر می‌گه:

    ما استعداد داریم
    اما این استعداد ها پرورش داده نشده است
    موضوع خوبی را مطرح کرده اید
    متشکرم