یکشنبه ۶ام فروردین ۱۳۹۶ ۰۶:۲۰:۴۶ بعد از ظهر

چرا حرف میزنیم اما عمل نمیکنیم؟

کد خبر: 35625
تعداد بازدیدکننده: 322
تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۳۹۲

22222-80x80

چرا حرف میزنیم اما عمل نمیکنیم؟

این جمله تقریبا برای همه آشناست .واقعا چرا ؟

اگر دقت کنیم در مجالس خودمونی ومهمونیها  همه کس از همه چیز خبر دارن. وخیلی راحت ارائه طریق میدن  وبرای بیرون رفتن از تمام تنگنا ههای اقتصادی وعمرانی وصنعتی  شهر وحتی کشور راه حلهای کارشناسی دارن در حد المپیک .

اطلاع داشتن از آنچه که باید بدانیم عالیست و میتونه  با عث نظم وترتیب همچنین  پیشرفت بشه اما کافی نیست

گاهی خودمونوسرزنش میکنیم که چرا فلان موقع میدونستم چکار کنیم اما نکردم  وچرا بجای حرف زدن دست به اقدام نزدم.واین احساس گناه گاه تاهفته ها مارو آزار میده که اگر فلان کرده بودم چنان شده بود ویا فلان مقدار سود کرده بودم.مشکل کجاست؟

مشکل اینجاست که اهداف بلند مدت ما با اهداف کوتاه مدت ما همخوانی ندارد مثلا من تصمیم میگیرم دردراز مدت وزن کم کنم اما اگر همین الان یه جعبه شیرینی بیزبون بدستم برسه  بخصوص اگر مفت هم باشه حاضرم تا تهش رو بخورم ویه لیوان آبم روش.

این یه مخمصه روانیه یه بیماری روانیه.حالا چطور میتونیم خودمونو از این مخمصه خلاص کنیم؟اگه حوصله داری بسم الله.

جواب بسیار سادست.کافیست کاری کنی تا اهداف کوتاه مدت .اهداف بلند مدتت رو پشتیبانی کنه .برای مثال هدف دراز مدت من همون وزن کم کردنه  حالا هم هوس یه چیز خش کردم باید هم حتما یه چیزی بخورم راهی هم نداره

التماس هم فایده نداره .دراینطور مواقع باید دنبال چیزی بگردی که باب میلت باشه یعنی خش باشه در عین حال اهداف بلند مدتت رو هم خراب نکنه مثلا یه شکلات حاوی قند کم یا یه میوه ای که چاق کننده نباشه .اگه به این امید شیرینی خوردی که حالا میخورم بعدا ورزش بیشتری انجام میدم داری خودتو گول میزنی بی خیال اهداف دراز مدتت شووبا خیال راحت بخور .شما بدرد فردا نمیخوری وفقط جلوی پاتو میبینی .هرچی پیش اومد خوش اومد

میتونی تصورکنی که همیشه برای تمام اهداف دراز مدت یه راه حل لذت بخش وفوری وجود داره و حتما نباید از خواسته های اصلی خودمون کوتاه بیائیم.اهداف فردا بجای خود امروز هم علاوه براینکه پلی برای فرداست خود روزیست که باید لذت برده ودر آن شاد باشیم.ما حق داریم از نعمتهای خداوند استفاده کنیم وشکر گزارش باشیم خدایی که مارا آفریده تادست مهر ومحبت برسرمان بکشد ومارا غرق نعمتهایش کند میخواهد اگر اشتباه کردیم بسویش باز گردیم و صدایش کنیم تا مارا درآغوش بگیرد میخواهد تادر برابرجلال وجبروتش سر به سجده گذاشته وگریه کنیم تا خودش آراممان کند از ما میخواهد تاسر سفره اش فقط سر سفره خودش بنشینیم تا سیرمان کند ودستمان را بگیردو تنها یگانه ایست که ماراآفریده ودانای مطلق است ومهربان بخشنده.

                                       محمدرضارضایی بافقی

۶ نظر

  1. عباس ابراهیمی خوسفی می‌گه:

    بله جناب آقای رضایی عالی بود
    دوصد گفته چون نیم کردار نیست )
    این از خصلت های جهان سومی هاست

  2. رضا می‌گه:

    زیر آخرین پله منبر امام زاده نوشته

    سعدیا گرچه سخندانی و مصالح گویی
    به عمل کار برآید به سخن رانی نیست

  3. عشقی می‌گه:

    منم با رضا موافقم

  4. ماشاالله شمس الدینی می‌گه:

    سلام
    دهه حرف زدن خوبه که کی گفته بده؟نه خرجی داره نه مخارجی .

  5. YAS می‌گه:

    سلام،اگر همه موقعی که دارن حرف میزنن اون حرف رو در مرحله عمل هم تصوروحداقل به نصف حرفایی که میزنن عمل میکردن عالی میشد.ممنون از مطلب تون…

  6. دلرحم ودلسوز می‌گه:

    چی بگم والله.به شخص وفرهنگ طرف هم بی ربط نیست