پنج شنبه ۳ام فروردین ۱۳۹۶ ۰۵:۳۶:۳۱ بعد از ظهر

برگی از دفترزندگی سردارشهیدمحمدبروجردی

کد خبر: 3968
تعداد بازدیدکننده: 153
تاریخ: ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۱

سردار شهید محمد بروجردی به سال ۱۳۳۳ خورشیدی در روستای «دره گرگ» شهرستان بروجرد  در خانواده ای مومن و زحمتکش پا به عرصه گیتی نهاد  و در شش سالگی پدر بزرگوار خود را از دست داد . محمد در هفت سالگی وارد مدرسه شد اما به دلیل شرایط سخت مادی ، و برای یاری رساندن به مادر به کار و تلاش روی آورد و درس خواندن را در کلاس های شبانه ادامه داد. در سن هفده سالگی   طبق سنت حسنه پیامبر اسلام ازدواج نمود و مدتی بعد به خدمت سربازی فراخوانده شد ولی چون نمی خواست در نظام پهلوی خدمت کند از سربازی گریخت. تلاش داشت وارد عراق شود که در مرز دستگیر و شش ماه زندانی گشت. پس از آن برای سربازی به تهران برده شد. از همان روزها کینه و نفرت از دشمنان ایران و اسلام در وجودش موج می زد بنابراین پس از سربازی با شخصیت های مبارز و اسلامی ارتباط برقرار نمود و کارهایی چون تکثیر و توزیع اعلامیه و نوارهای سخنرانی امام خمینی (ره) را برعهده گرفت سپس به سوریه رفت و ضمن ارتباط با امام موسی صدر و شهید محمد منتظری به فراگیری آموزش نظامی چریکی پرداخت. او در آنجا با شهید چمران آشنا شد و از اخلاق وارسته و خوی پسندیده ایشان بهره ها برد.
پس از قیام ۱۹ دی ۱۳۵۶ در قم، شهید بروجردی به اقداماتی دست زد که عبارتند از: ۱ – مبارزه جدی و عملی علیه حضور آمریکا در کشور. ۲ – خلع سلاح قرارگاه پلیس (تهران). ۳ – عملیات نظامی ۱۵ خرداد ۱۳۵۷٫ ۴ – انفجار در نیروگاه برق و کاخ جوانان منطقه شوش. ۵ – خلع سلاح کلانتری ۱۴ در میدان خراسان. ۶ – شرکت در آزادسازی پادگان جمشیدیه و رادیو تلویزیون. شهید بروجردی در رابطه با اکثر این حرکت های انقلابی، مسئولیت شناسایی، جمع‌آوری اطلاعات و طرح‌ریزی عملیات را به عهده داشت و در آخرین عملیات از ناحیه پا مجروح گردید.
در نخستین روزهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی عازم پاوه شد. شهید تا آخرین روزهای زندگش در کردستان حضور داشت. پس از تصویب طرح تشکیل سازمان پیشمرگان کرد مسلمان، مسئولیت این کار از طرف شهید مظلوم آیت‌الله بهشتی و حجت‌الاسلام والمسلمین هاشمی رفسنجانی به ایشان سپرده شد. در کردستان تمام حرکات ضدانقلاب را به عنوان فرمانده عملیات زیر نظر داشت. در جریانات پاوه، درگیری سنندج و حوادث دردناک شهرهای کردستان همواره یکه‌تاز مقابله با ضدانقلاب بود و شهرها یکی پس از دیگری با دلاوری های شهید بروجردی و یارانش آزاد شد. و او توانست مناطق پاوه، مریوان و جوانرود ، سنندج، بوکان، مهاباد، کامیاران را پاکسازی نماید. او دوشادوش شهید کاظمی از پاوه حرکت کرد و در پاکسازی بانه و سردشت، که نقطه اتکای بسیار بزرگ ضدانقلاب به شمار می‌رفت، سهم به سزایی داشت. شهید بروجردی پس از شهادت شهید کاظمی و شهید گنجی‌زاده فرماندهی عملیات بسیار سخت و صعب‌العبور مسیر پیرانشهر و سردشت را به عهده گرفت و شجاعانه در کنار رزمندگان اسلام لرزه بر اندام ضدانقلابیون انداخت.
شهید بزرگوار حضرت حجت‌الاسلام والمسلمین محلاتی در وصف وی می‌گویند: «به قدری متواضع بود که هیچگاه «من» نمی‌گفت و از خود تعریف نمی‌کرد و همیشه به دنبال کار بود. آنچه برای او مطرح بود، فداکاری، ایثار و مبارزه بود. جهاد و فداکاری او در حد اعلی بود و شاید کمتر برادری به قدر این شهید در غرب خدمت کرده باشد … پاک زندگی کرد و پاک از دنیا رفت. درمقابله با ضدانقلاب و برخورد با نارسایی های بی‌دلیل و مسامحه و سستی افراد، از خود واکنش نشان می‌داد و دارای اراده محکم و عشق به ارزشهای متعالی اسلام بود.» سردار شهید حاج محمد ابراهیم همت درمورد او چنین گفته است: «بودند برادرانی که در اثر فشار کار خسته شده بودند ولی بعد از چند دقیقه صحبت با شهید بروجردی، تمام مسائل آنها حل می‌شد و با دلی‌ گرم و امیدوار دوباره سراغ کارشان می‌رفتند … ما شاگرد او بودیم. ایشان دارای یکسری ویژگی های اخلاقی خاصی بودند که شاید من در طول زندگیم از کمتر انسانی دیدم و ولایت‌پذیری در این انسان بزرگ، استقامت و پایداری، اخلاق حسنه، خصوصاً در برخوردهای اجتماعی از ویژگی های خاص اولیه این مرد بود. او خیلی ساده از خطای دیگران درباره خویش می‌گذشت و به اشتباه خود اعتراف داشت و طلب عفو می‌کرد.» او نمونه‌ای از شیران صحرای نبرد در روز و زاهدان در دل شب بود.
سردار شهید محمد بروجردی در تاریخ اول خرداد ۱۳۶۲ در حالی که با عده‌ای دیگر از همرزمانش در مسیر جاده مهاباد، نقده حرکت می‌کردند بر اثر انفجار مین به آرزوی دیرینه‌اش رسیده و به شهادت رسید. یادش گرامی

گردآوری: عالیه نقیب الذاکرین بافقی(مهرگان)