دوشنبه ۴ام بهمن ۱۳۹۵ ۰۹:۰۴:۵۰ بعد از ظهر

به مناسبت گرامیداشت شهادت دکتر چمران و روز بسیج اساتید

کد خبر: 43059
تعداد بازدیدکننده: 118
تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۳۹۳

ضمن گرامیداشت ۳۱ خرداد سالروز شهادت استاد شهید دکتر مصطفی چمران روز بسیج اساتید را خدمت تمام بسیجیان فرهنگی تبریک و تهنیت می گوییم.

روابط عمومی مرکز آموزش علمی کاربردی بافق

 

 

اساتید محترم بسیجی

بسیج تنها یک واژه ی ساده و سطحی فرهنگنامه ای نیستبلکه دریایی از معانی ارزشی است و خود واژه ای فرهنگ ساز است ، فرهنگی که هشت سالحماسه آفرینی مردان مرد این دیار را در سایه سار ” توحید و ولایت ” برای آیندگان بهیادگار گذاشت.

بسیج شجره طیبه‌ای است که در گلزار معطر انقلاب اسلامی روییده و رشد کرده است و روز به روز تنومند تر و ریشه دارتر می گردد . بسیجی امروز شجاعانه در صحنه مبارزه با ظلم و ستم و نادانی پادررکاب وارد و در مبارزه با شبیخون فرهنگی، فداکارانه می درخشد. تجلی و برتری بسیجی در وصف نمی‌گنجد و پاداش ایثارشان در این جهان پرداختنی نیست. تنها معبود را سزاست که اجر مجاهدت آنان را آنگونه که شایسته سودای با اوست جبران کند.

 

خدایا خوش دارم گمنام و تنها باشم تا در غوغای کشمکشهای پوچ مدفون نشوم.

شهید دکتر مصطفی چمران

 

می گویند تقوا از تخصص لازم تر است، آ نرا می پذیرم،اما می گویم: آنکس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد، بی تقواست.

دکتر مصطفی چمران

 

خدایا خسته شده ام ، پیر شده ام ، دل شکسته ام ، ناامیدم و دیگر آرزویی ندارم.احساس می کنم که این دنیا دیگر جای من نیست ، با همه وداع می کنم و می خواهم با خدای خود تنها باشم.

شهید دکتر مصطفی چمران

 

خدایا ، خدایا ! به سوی تو می آیم ، از عالم و عالمیان می گریزم ، تو مرا در جوار رحمتت سکنی ده.

 

می گویند تقوا از تخصص لازم تر است، آ نرا می پذیرم،اما می گویم: آنکس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد، بی تقواست.

شهید دکتر مصطفی چمران

 

ای خدای بزرگ آن قدربه ما عظمت روح وتقوا عطا کن که همه وجود خودرا با عشق ورغبت قربانی حق کنیم.

شهید دکتر مصطفی چمران

 

خدایا آن چنان تار وپودوجود مارا به عشق وجود خود عجین کن که در وجودت محو شویم.

روز بسیج مبارک

 

ای خدای بزرگ آن قدربه ما عظمت روح وتقوا عطا کن که همه وجود خودرا با عشق ورغبت قربانی حق کنیم.

 

گوشه ای از مناجات شهید چمران :

خدایا تو مرا عشق کردی که در قلب عشاق بسوزم.

تو مرا اشک کردی که در چشم یتیمان بجوشم.

تو مرا آه کردی

که از سینه بینوایان و دردمندان به آسمان صعود کنم.

تو مرا فریاد کردی

که کلمه حق را هر چه رساتر برابر جباران اعلام نمایم.

تو مرا در دریای مصیبت و بلا غرق کردی

و در کویر فقر و حرمان تنهایی سوزاندی.

خدایا تو پوچی لذات زودگذر را عیان نمودی،

تو ناپایداری روزگار را نشان دادی.

لذت مبارزه را چشاندی…

ارزش شهادت را آموختی…