یکشنبه ۳ام بهمن ۱۳۹۵ ۱۱:۳۵:۵۸ قبل از ظهر

تذکره شعرای معاصر بافق (۱۰)

کد خبر: 44654
تعداد بازدیدکننده: 110
تاریخ: ۲۹ تیر ۱۳۹۳

تذکره شعرای معاصر بافق (۱۰)

خالقدادی  -جواد   

جواد خالقدادی فرزند اصغر از شعرای معاصر به سال ۱۳۴۸خورشیدی در بافق به دنیا آمد و با رها کردن تحصیل در دوره متوسطه در شرکت سنگ آهن مرکزی بافق مشغول کار شد. سرودن شعر را از دوره متوسطه با تخلص “خالق” بطور جدی آغاز کرد.وی عضو انجمن شعر و ادب یاس بافق است و در شب شعرهای مختلفی آثار خود را ارائه نموده است:

 

نشد آن لحظه که من یاد تو، رعنا نکنم

                نقش زیبای تو در خاطره پیدا نکنم

موج گیسوی تو یادآور دریای من است

                    نشود من همه دم یاد ز دریا نکنم

حک شده چشم تو در گوشه ای از قاب خیال

                پس دگر من نظر آهوی صحرا نکنم

خاطرم پر شده از خاطره یاد تو یار                                              

              مانده ام خاطره را پاک کنم یا نکنم

شرح این قصه عشق موجب بدنامی ماست

             زین سبب من همه جا لب به سخن وا نکنم

روز وصلت برسد از پس این هجر سیاه

                 آرزویی به جز این در شب یلدا نکنم

“خالقا“ گرچه بود قبله دل برزن یار

               با همه خواهش دل روی بدانجا نکنم

*****

از میان کوچه باغ خواب و رویا می رسی

در خیال و خواب  این تنهای تنها می رسی

خسته ام از ظلمت شبهای تار بی کسی

 با طلوع روشنی ها، صبح فردا می رسی

 

 

“بهاریه“

برخیز که فصل گل وهنگام بهار است      

هر صفحه گلزار پر از نقش و نگار است

گلنار عروسی به سر شاخ انار است  

        گوش چمن و باغ به آهنگ هزار است

بر گوی بدانکس که چنین زار ونزار است

برخیزد وپایان دهد این حالت غمبار

هرگز بجز از شرح ستم باز نگفتم          ز شرح غم آن بت طناز نگفتم

در شعر خود از لذت پرواز نگفتم         هرگز سخنی نغز بدین ساز نگفتم

رازیست بهار  و من از این راز نگفتم

 بگذار زگل گویم وگلبوته وگلنار

امروز که دشت وچمن وسبزه جوانست

              صد چشم زکهسار بجوش وفورانست

آهوی چمن عشوه گر ورقص کنانست  

           کبکی به خرامان طرف چشمه روانست

در بزم تو چشمم به حجابت نگرانست

آن به که زگل گویم و گل بشنوی ای یار

 وقتست که امروز به آهنگ هزاره  

  من گویمت ای دوست به ایما واشاره

در دامن صحرا وبه هر گوش و کناره

زان چشم شرر خیز پر از شور وشراره

نه راه گریز باشدم ای یار نه چاره

من دایره عشقم وتو مرکز پرگار

 بر بال نسیم قاصدکی بود به پرواز     

     در گوش چمن زمزمه ای داشت بدین ساز

در باغ، قناری به سمن گفته به آواز

           امروز که عیش گل وبلبل شده آغاز

ای کاش بیایی  به برم دلبر طناز

دیگر تو نکن ناز کنون با من بیمار

نوروز که هر رفته ای از راه بیاید

         بر ملک چمن سبزه شهنشاه بیاید

قمری به غزلخوانی و همراه بیاید

           از هر گذری نغمه دلخواه بیاید

گویید که معشوقه هر از گاه بیاید

چون تنگ بود وقت گل و فرصت دیدار

این بلبل شوریده به صد حال و زبان گفت 

         یک صبح دل انگیز بهار نغمه کنان گفت

با غنچه سیمین بدن تنگ دهان گفت 

       در دیده شهلایی نرگس نگران گفت

      از عشق تو هر روزی و هر فصل توان گفت

       بنگر که زعشقت شده ام “خالق“ اشعار                    

سید محمد میر سلیمانی بافقی

۱ نظر

  1. ایلیا می‌گه:

    آقای میر سلیمانی با سلام وعرض ارادت بفرمایی انجمن ادبی یاس فعالیتش چگونه است