چهارشنبه ۹ام فروردین ۱۳۹۶ ۰۶:۴۸:۲۷ بعد از ظهر

حال و روزِ این روزهای کتاب ( ۱ )

کد خبر: 51238
تعداد بازدیدکننده: 140
تاریخ: ۳۰ آبان ۱۳۹۳

جلیل زعیمیان

به حال و روزِ کتاب می گریم !!! و به حال و روزِ خودمان افسوس می خورم . ما که در سراشیبیِ سقوطِ فرهنگ ،

تُرمزِ فهم را گم کرده ایم .

به حال و روزِ کتاب می گریم چرا که سرانه ی مطالعه در کشورِ من برای هر فرد ، فقط چند دقیقه در سال است . .

بله . . فقط چند دقیقه در سال !

و این ، جداً گریه آور است . نیست ؟

پس به حال و روزِ خودمان می گریم چرا که بیش از هر زمانِ دیگری ، کتاب در جامعه ی ما مهجور مانده ، کسی

هم به فکر نیست .

به حال و روزِ خودمان می گریم چرا که بیشترِ هزینه های دولتی به جای این که صرفِ امورِ فرهنگی بشود ( که

زیربنای اقتصاد و سیاست و توسعه به شمار می روند ) خرجِ چیزهای دیگری می شوند که بعضاً حتی حرکت های

ضدِ فرهنگی نیز به حساب می آیند . البته جدا از بحثِ بودجه و هزینه ، آن چه که مهم تر به نظر می رسد خودِ ماییم

امروزِ روز اگر دیدید که یکی از مسؤولین ، در حالِ کتاب خواندن است و یا کتابی زیرِ بغل گرفته بدانید که یا شما

اشتباه دیده اید و یا این که آن یک نفر ، هیچ گونه سِمَت و پُستِ رده بالایی  ندارد .

چگونه  کسی که خودش عاشقِ کتاب نیست می تواند مُروّجِ کتاب و کتابخوانی باشد . او که عُمری با کتاب بیگانه بوده

و حالا عهده دارِ پُستی شده که وظیفه ی اشاعه ی فرهنگ بر دوشش نهاده ، حال ، چگونه می تواند از این مهم ،

سربلند بیرون بیاید . انگار فراموشمان شده که اگر با کتاب و یا دیگر رسانه های مکتوب و نوشتاری ، مأنوس نباشیم

هیچ وقت مشکلِ سرانه ی مطالعه ، برایمان دغدغه نخواهد شد .

امروز باید جداً به حالِ خودمان بگرییم که اکثرِ مسؤولین ما از صفِ اولِ دانشگاه ها و مراکزِ علمی

و پژوهشی انتخاب نمی شوند و متأسفانه علم و دانشِ افراد ، ملاکی برای ارزشیابی و ارتقای آنان به حساب نمی آید .

و باز باید به حال و روزمان افسوس بخوریم چرا که از ظرفیتِ عظیم و بزرگی به نامِ آموزش و پرورش ، کاملاً

غافل مانده ایم و هنوز متوجه نیستیم  بیشترِ هزینه هایی که جامعه و دولت بر سرِ موارد و مشکلاتی از قبیلِ انواعِ

ناهنجاری ها در جامعه ، مثلِ فقر ، فحشا ، دزدی ، سرپیچی از قوانین ، تخلف در رانندگی ، آلودگی محیط و .. و …

می پردازد به دلیلِ عدمِ آموزشِ صحیحِ دانش آموزان در مدارس است که اگر یک هزارم این هزینه ها در همان

مدارس ، صرفِ آموزش درست بشود ( پیشگیری ) خود به خود از خیلی از این هزینه ها ( درمان ) کم کرده ایم که صد

البته رسیدن و اهمیت دادن به کتاب و کتابخوانی در مدارس و دانشگاه ها ، نمونه ای بارز از این آموزشِ

صحیح و پیشگیری به شمار می رود .

پُر واضح است که کوتاهی از همه ی ما است . از رسانه ها و تلویزیون گرفته تا والدین و معلمان و مبلغانِ

مذهبی ، ارگان ها و نهادها و مراکزِ علمی و فرهنگی و غیره و غیره و غیره .

به عنوانِ مثال ، در همین ایامِ سوگواری ، کدام مُبلّغ مذهبی را دیده اید که بالای منبر ، اسمِ کتابی را بر

زبان آورده ، آن را به مردم معرفی نماید  . چرا مبلغان ، همه ی مستمعین را افرادی عامی فرض

می کنند  که کوچکترین اطلاعاتی در هیچ زمینه ای ندارند . و اگر بر فرض هم این چنین باشد چرا به آن ها

اطلاعات و آموزشِ صحیح  نمی دهیم .حتماً عیب از خودِ ماست . معلمینِ عزیزِ ما در کلاسهای درس ، هیچ بهایی به

کتاب های غیرِ درسی نمی دهند و در معرفیِ آن ها به دانش آموزان ، کوتاهی می کنند ، بماند که بعضی از آن ها

خودشان هم کلاً با مقوله ی کتاب ، بیگانه اند .

وقتی که سطحِ اطلاعات و خواسته ها را در جامعه ، پایین نگه می داریم و تا حدِّ نیازهای اولیه ی زندگی ، متوقفشان

می کنیم ، دیگر چه توقعی می شود از مردم و یا گروه ها و  . . .  در این زمینه داشت .

( پایانِ بخش اول ) – نویسنده : جلیل زعیمیان ( صبا بافقی )

 

۴ نظر

  1. علی رضا می‌گه:

    بسیار زیبا مشکلات را بیان کردید

  2. سحر می‌گه:

    عالی بیان کردید

  3. p می‌گه:

    جناب اقا اگه راست میگید یکم به حرف هاتون اعتقاد داشته باشید نه این که برای امور دنیوی این حرف هاروبزنید

  4. mehran می‌گه:

    جناب اقای نویسنده کی گفته معلم های مابه غیر از کتاب های درسی به کتاب های دیگر اهمیت نمیدهند. بلکه بسیاری از معلم های ما بعضی روز ها کتاب های غیر درسی مثل رمان ها وکتاب های تاریخی وکتاب های دینی و…. زیادی به کلاس می اورند ودر مورد ان ها توضیح میدهند. جناب نویسنده لطفا کمی اطلاعاتتان رو بالا ببرید بعد مطلب بنویسید