سه شنبه ۲۸ام دی ۱۳۹۵ ۰۷:۰۵:۵۴ بعد از ظهر

در محضر انسان کامل – قسمت ششم – زکات

کد خبر: 59568
تعداد بازدیدکننده: 105
تاریخ: ۰۲ تیر ۱۳۹۴

(با سلام، در ابتدا لازم به ذکر است که در ادامه سلسله نوشته های «در محضر انسان کامل» در این شماره نوبت به بیان دید عرفانی مولانا درباره «روزه» بود اما به دلیل آنکه در این باره پیش از این نوشته شده است تنها به درج لینک مربوط به روزه بسنده می کنیم و به سراغ مسئله «زکات» می رویم. با تشکر)

——

در بیان زکات و آن در شرع بر چند چیز معین لازم میشود با وجود شرایطش.

و نزد محققان بر هر چیزی زکاتی واجب است کما قیل کل شی له زکوه تودی و زکوه الجمال رحمه مثله.

و گفته اند: زکات ظاهر انفاق مال است به رضای خداوند.

و زکات معنی انفاق دل و روح است برای خدای تعالی و طلب قرب مولا کما اشار المولوی قدس سره:

جوشش و افزونی زر در زکات
عصمت از فحشا و منکر در صلات

آن زکاتت کیسه‌ات را پاسبان
وآن صلاتت هم ز گرگانت شبان

مال در ایثار اگر گردد تلف
در درون صد زندگی آید خلف

خود کی یابد این چنین بازار را
که به یک گل می‌خری گلزار را

دانه‌ای را صد درختستان عوض
حبه‌ای را آمدت صد کان عوض

کان لله دادن آن حبه است
تا که کان‌الله له آید به دست

الله الله زود بفروش و بخر
قطره‌ای ده بحر پر گوهر ببر

الله الله هیچ تاخیری مکن
که ز بحر لطف آمد این سخن

که فتوت دادن بی علتست
پاک‌بازی خارج هر ملتست

نان دهی از بهر حق نانت دهند
جان دهی از بهر حق جانت دهند

گر بریزد برگهای این چنار
برگ بی‌برگیش بخشد کردگار

گر نماند از جود در دست تو مال
کی کند فضل الهت پای‌مال

لب ببند و کف پر زر برگشا
بخل تن بگذار و پیش آور سخا

ترک لذت­ها و شهوت­ها سخاست
هر که در شهوت فرو شد برنخاست

برگرفته از کتاب لب لباب مثنوی
اثر عارف کامل و محقق واصل مولانا ملا حسین کاشفی