دوشنبه ۸ام خرداد ۱۳۹۶ ۱۱:۵۸:۴۹ بعد از ظهر

پاک شدن رمز ورود در ضیافت الله است

کد خبر: 59944
تعداد بازدیدکننده: 118
تاریخ: ۱۰ تیر ۱۳۹۴

فرهنگ مهمانی خدا(۷)
بیاییم فرهنگمان را اصلاح کنیم
«پاک شدن رمز ورود در ضیافت الله است پس ابتدا در پاک شدن از آلودگی ها سعی کنیم »
یک رسمی از گذشته در فرهنگ اسلامی بوده و هست و آن اینکه مسلمانان قبل و بعد از غذا دست های خود را بشویند . در روایت است از پیامبر بزرگوار اسلام که فرمود:« شستن دست قبل و بعد از غذا فقر را مى‏برد چنان که سوهان کوره زنگ آهن را میبرد و تا زنده است در وسعت خواهد بود»
دست در سفره بردن مقدمه اش پاک شدن است . این خود یک آیه است . مقدمه بهره بردن مقدمه غذا خوردن حال چه غذای مادی باشد یا غذای معنوی ، پاک شدن است . این نکته را بعنوان یک نکته کلیدی همیشه پیش چشم خود داشته باشیم .
اگر دقت کرده باشیم خداوند متعال به صورتی ظریف این نکته را در قالب حدود الله برای ما تاکید می کند .
وارد هر موقعیت معنوی که می خواهیم بشویم، ابتدایش غسل دارد .یعنی اول خودتان را بشویید اول خودتان را پاک کنید بعد وارد شوید. چه زیبا !
انسان تا از آلودگی ها پاک نشود اصلا نمی تواند دست به غذا بزند .حتی در روایتمان داریم که اگر کسی دستش را نشوید باعث فقر می شود . این مفهوم والاتر از آن است که صرفا به جنبه بهداشتی بودن این عمل توجه کنیم .
حالا بیاییم سراغ قرآن ، شما می خواهی از قرآن بهره ببری ؟ حواست باشد لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ(سوره واقعه آیه ی ۷۹)
و جز پاکان نمی‏توانند به آن دست زنند [= دست یابند].
حالا بیاییم سراغ ماه مبارک رمضان ، خداوند خیلی از چیزهای قشنگش را آورده اینجا . انگار ماه مبارک رمضان کلکسیونی از بهترین داشته های خداست . این ماه مبارک ، ماه نزول قرآن است . شب قدر با تمام عظمتش در این ماه قرار دارد و سفره ای که خدا در این ماه گسترده است و بار عامی که مهیا کرده است و… همه و همه حکایت از عظمت این ماه دارد .
سوال:
 آیا بر سر سفره ای به این عظمت می توان با آلودگی نشست ؟
 آیا می توان در عین آلودگی از فضای ماه مبارک استفاده برد ؟

پس ابتدایی ترین رفتار در ماه مبارک پاک شدن از تمام آلودگی هاست .سبک شدن از تمام موضوعاتی که گریبانگیر ما بوده است . سبک شدن مقدمه اوج گرفتن و لایق سفره شدن است . آنچنان در این حوزه وارد شویم که اهلبیت (ع) وارد می شدند . یک بار تعمق و تفکر در دعای کمیل به انسان می فهماند چگونه می توان در پیشگاه باری تعالی زانوی تعبد بر زمین زد .
حال و هوای کسی را نداشته باشیم که انگار هیچ گناهی پیش از این از ما صادر نشده است . انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است . نه به خود بیاییم . به خودمان خوب نگاه کنیم . لغزش هایمان را مد نظر بیاوریم .حداقل در یک سال گذشته ، چه کرده ایم؟ با یک استغفرالله نمی شود کوتاهی ها و لغزش های یک ساله را پیچید و کنار گذاشت . یک لغزش کوتاه هم که صادر شده باشد در محضر خدا صورت گرفته و این خیلی بزرگ است .
لذا با گناهان و لغزش ها سطحی برخورد نکنیم . خیلی راحت نگوییم خدا کریمه می بخشه؟ به خود بیاییم . گوشه ای پیدا کنیم . اعمالمان را بررسی کنیم و اصرار و پافشاری کنیم بر طلب توبه و طلب مغفرت . طلب پاک شدن . میزبان ظرف آبی بیاورد و ما خودمان را تطهیر کنیم و این می شود تازه ابتدای حرکت .
سبک که شدیم نگوییم ما به مقصود رسیدیم . چهار تا دانه اشک که ریختیم وسبک شدیم زود نگوییم خدا را شکر خدا بخشید تمام شد رفت . آنها که اهل طلب مغفرتند وقتی خدا آنها را می بخشد . هنوز نگرانند .نه اینکه اعتماد به بخشش خدا ندارند نه بلکه ازگناه خودشان ، لغزش خودشان در محضر باری تعالی شرمنده اند .ان شاالله ما جزء کسانی باشیم که مشمول مغفرت باری تعالی قرار می گیرند .

ادامه دارد…
محمد علی قاسم زاده بافقی