جمعه ۱ام بهمن ۱۳۹۵ ۰۸:۱۳:۴۴ بعد از ظهر

منتظران رجعت(۱)

کد خبر: 11660
تعداد بازدیدکننده: 124
تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۱

 

به بهانه ورود به سرزمین نورانی و پرفیض محرم و صفر و حظّ و بهره از خوان گسترده کربلا و عاشورا ، بر آن شدیم تا بر حسب “و ذکر فان الذکری تنفع المومنین” مطالبی را عرضه بداریم ؛ انشاءالله خداوند متعال توفیقمان عطا کند با تبعیت از کلام وحی و احادیث اهلبیت عصمت و طهارت (ع) در زمره شیعیان حقیقی امام حسین (ع) و مرضی خودش قرار بگیریم.

سلام بر حسین، سلام بر کاروانیان حسین و سلام بر عاشورای حسین. سلامی که در آن وداع نیست . سلامی به پهنای آسمانها و زمین و به وسعت تمام زمانها و مکانها . سلامی از ازل ، از حنجره پاک طینتان دهر تا انتهای ابدی تاریخ.

سیاهی عزا و مصیبت، سرخی حماسه و شهادت ، سبزی مسیر و نهایت و آبی آب فرات در ماجرای عظیم و عجیب کربلا هر یک تاثیرات مثبت خود را بر وجود شیعیان و محبان امام حسین (ع) و تمام انسانهای تشنه حقیقت می گذارد.

انواع منظر نسبت به ماجرای امام حسین (ع) 

انتفاع و بهره هر شخص بستگی به نوع منظر و ایمانیات او نسبت به ماجرای امام حسین صلوات الله علیه دارد. یکی امام حسین (ع) را شخصی عدالتخواه ، شجاع و ظلم ستیز می بیند که برای بر انداختن بنای ظلم یزید و یزیدیان قیام می کند. دیگری امام حسین (ع) را مطیع و مامور خدا می داند که به ناچار باید راه شهادت را پیموده و به خاطر مقتضیات زمان و مکان به دلخراشترین وضعیت خود و یاورانش به شهادت رسیده و خاندانش را به اسارت برند. آن یکی به نوعی تفکر مسیحیان نسبت به مسیح (ع) را عقیده خود کرده که عیسی (ع) به صلیب کشیده شد به خاطر گناه امتش . حرفشان این است که ما عزاداران و محبان سید الشهداء (ع) غرق گناهیم، سراپا تقصیر و معصیت هستیم ولی امام حسین (ع) با کوچکترین بهانه، به قطره اشکی که در ماتم او ریخته شود، گناهان ما را پاک می کنند. شفیع روز حشرمان خواهند بود و… می گویند: ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش از بس که کرم دارد و آقاست حسین. می گویند: غرق گناهیم و یک حسین داریم! دیگری اخلاق و احساسات عاشوراییان برایش جلب توجه می کند و دیگری صفات و روحیات. آن یکی از دریچه ای به عاشورا نگاه می کند که کربلا را سراسر درد و مصیبت ، ماتم و عزا برداشت می کند، حسین (ع) را در اوج پاکی و مظلومیت و دشمنانش را سراسر عداوت و کینه و رذالت می بیند. و اما زینب (س) این تعلیم و تربیت شده مکتب حسینی (ع) که با نگاهی متفاوت به عاشورا نگاه می کند، رشد و رفعت، ولایت و نعمات کاروان حسینی (ص) را می بیند . لذا در جواب سوال آن ملعون که کربلا را چگونه دیدی؟ می فرمایند: “ما رأیت الّا جمیلاً “(۱) و دیگری …

منظرِ اقوم و احسن کدام است؟

آیا دریچه ای باز می شود که نگاه از آن دریچه ما را مشمول بشارت خداوند مان کند، آن دسته که “فبشر عباد الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه” (۲). نگاه و برداشت احسن از عاشورا کدام است؟ احسن احساسات و احسن روحیات چیست؟ کدام عبرت و سرانجام کدام رفتار در قبال عاشورا بهترین است؟ آری! عاشورا سراسر حُسن است و جمیل که “ما رأیت الا جمیلاً” ولی از میان این همه مقولات و موضوعات حسنه، احسن کدام است؟ آیا حماسه ، رشادت ها ، شهامت ها و شهادت ها؟ آیا اخلاقیات و صفات و فطریات و یا تعالیم ، تربیت ها، مسیرها و هدف ها؟ کدام حسنه است و کدام احسن؟ جوان شیعه ای که می خواهد از مولایش حسین (ع) تبعیت کند و رضایت او را کسب نماید به کدام موضوعات بپردازد و از هر موضوعی به چه میزان؟ که در نهایت تصویری که از عاشورا و درس ها و عبرت های آن در وجودش نقش می بندد تصویری منطقی و در کمال حسن باشد و نه تصویری ناهماهنگ و غیر منطقی؟

عاشورا و کربلا مربوط به تمام زمانها و تمام مکانها است

وقتی می گوئیم عاشورا، وقتی می شنویم کربلا مطمئناً منظورمان یک فضا و یا یک واقعه ای نبوده است مربوط به زمان صدر اسلام ، محدود نبوده است به یک زمان و مکان خاص . ما می خواهیم به عاشورا به صورتی نگاه کنیم که همه زمانی باشد به صورتی به کربلا نگاه کنیم که همه مکانی باشد . انبیاء و رسل (ع) قبل از وقوع حادثه کربلا و سالهای بسیار قبل از عاشورا به آن توجه داشته اند، با پسر پیغمبر آخرالزمان و یارانش احساس نزدیکی کرده اند، اخت شده و بهره ها برده اند. اگر عاشورا مربوط به یک زمان خاص باشد دیگر برای گذشتگان و آیندگان نخواهد بود. دیگر “کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا” معنی و مفهوم خود را از دست خواهد داد لذا بیاییم عاشورا را به گونه ای معنی کنیم که در همه زمانها و مکانها به خصوص زمان و مکانی که ما در آن واقع شده ایم بسیار کاربردی باشد نگاهی که در آن هم روشها مطرح باشد و هم هدفها . از بعدی راهها و روشها از آن بجوشد و از بعد دیگر هدفمند باشد و مقوله و عنوانی جامع و کاربردی را بتوان از آن نتیجه گرفت. برای رسیدن به این منظر بیاییم پای صحبت مولایمان امام حسین (ع) در بین کاروانیان خود در منزل کربلا بنشینیم، گوش جان سپرده و در این صحنه با مولایمان هم تببین شویم. این روایت را امام باقر (ع) ذیل آیه ۹۶ سوره اعراف فرموده اند.

رجعت امام حسین (ع) و اصحابش هنگام ظهور امام زمان (عج)

امام حسین (ع) به یاورانشان می فرمایند: رسول ا… (ص) به من فرمودند: فرزندم! تو بسوی عراق سوق داده خواهی شد و آن سرزمینی است که پیامبران و جانشینان آنها، آنجا را دیده اند و ان سرزمینی است که به آن « عمورا» گفته می شود .

 تو در آنجا به شهادت خواهی رسید و با تو گروهی از اصحابت که درد شمشیر را حس نمی کنند نیز به شهادت خواهند رسید آنگاه حضرت این آیه را تلاوت فرمودند: “یا نارکونی برداً و سلاما علی ابراهیم” (۳) ما گفتیم ای آتش بر ابراهیم سرد و سلامت و ایمن باش نبرد برای تو و آنان آرام بخش خواهد بود. بشارت باد بر شما به خدا سوگند اگر ما را بشکند ما به نزد پیامبران باز خواهیم گشت.

آنگاه آن اندازه که خدا بخواهد در آنجا درنگ خواهم نمود. سپس من اولین کسی هستم که زمین برای او شکافته می شود ( رجعت می کنم)  و خروجم همراه و هم راستا با خروج امیرالمومنین (ع) و قیام قائم ما (عج) و زندگی رسول الله (ص) خواهد بود.

سپس نمایندگانی از خدا بر من نازل خواهند شد که تا آن زمان به زمین فرود نیامده بودند و همراه آنان جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و سپاهیانی از ملائکه خواهند بود. سپس حضرت رسول الله (ص) و امیر المومنین (ع) و من و برادرم و جمیع آن کسانی که خداوند بر آنها منت نهاده است نازل می شوند.

 اینها سوار بر شترانی از نور می شوند که تا آن زمان احدی از مخلوقات خداوندی سوار آن نشده اند. سپس حضرت رسول الله (ص) پرچمشان را به اهتزاز در می آورند و ان پرچم را همراه با شمشیرشان به امام زمان می دهند.

 پس از این ماجرا تا آن زمانی که خدا بخواهد من در دنیا زندگی می کنم. سپس فرمودند : تمام شیعیان ما از قبر خارج خواهند شد و ملائک خاک را از صورتشان پاک خواهند نمود و همسران و خانه های بهشت را به آنان نشان می دهند و روی زمین هیچ مریض و گرفتاری نخواهد بود چرا که به وسیله ما اهل بیت رفع مرض و گرفتاری نخواهد بود چرا که به واسطه ما اهل بیت رفع مرض و گرفتاری از او خواهد شد و خداوند برکت را از آسمان به زمین نازل خواهد نمود بطوریکه درختان پرثمر خواهند شد و میوه زمستانی را می شود در تابستان خورد و میوه تابستانی را در زمستان . و این فرمایش خداوند است که در قرآن می فرماید: “ولو انّ اهل القری امنوا و اتقوا لفتحنا علیهم برکات من السماء و الارض “…(۴ ) 

عاشورا پایان یک ماجرا نیست ، آغاز یک مسیر است 

قدری بیشتر تامل کنیم . امام حسین (ع) در سال ۶۰ هجری در مسیر مکه تا کربلا در بین کاروانیان خود و در آن فضای حاکم بر کاروان شهادت خود و یاورانش را تذکر می دهند ولی بعد از آن یادآوری، تفکر و نگاه اصحابشان را به سوی آینده، به زمان ظهور امام زمان (عج) یعنی به آخرالزمان معطوف می کنند! ایشان خاندان و یاوران خود را دعوت می کنند که نگاه خود را از حال، از زمان صدر اسلام و حکومت بنی امیه به سمت آینده و زمان رجعتها سوق دهند. امام حسین (ع) به نوعی می فرمایند: ای کاروانیان من! ای کسانی که توفیق همراهی با ما و بذل جان برای ما را دارید، بیایید تا برویم! بیایید آنگونه که مورد خواست و رضایت خداوند است و برنامه از پیش تعیین شده الهی ایجاب می کند در این زمان در سرزمین کربلا در سرزمینی که تمام انبیاء و رسل (ع) آنجا را زیارت کرده اند و توجه شان به انجاست به شهادت برسیم ولی بدانید که این پایان راه و پایان کار نیست. من و شما به دنیا باز خواهیم گشت. اصل و ثمره برنامه خداوندی در آن زمان به ظهور خواهید رسید . حتی اگر می خواهید به این قیام و حرکت به دید اصلاح یا امر به معروف و نهی از منکر (۵) نگاه کنید ، باید نتیجه و میوه این قیام را در زمانی جویا شوید که ما رجعت خواهیم کرد. زمانی که یک بار دیگر لشکر حق به فرماندهی امام علی (ع) در مقابل لشکر باطل به فرماندهی ابلیس ( لعنه الله علیه ) روبروی هم صف آرایی می کنند و آنجاست که “ویحق الله الحق بکلماته “(۶) و آن زمانی که “هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله و لوکره المشرکون” (۷) یعنی ای آیندگان، ای محبان و ای شیعیان من!  شما نیز اگر می خواهید هم منظر و هم تبیین با من شوید، اگر شیعه من هستید و می خواهید حتی در نوع نگرش و تفکر از امامتان تبعیت کنید؛ از این منظر ، عاشورا و کربلا را نظاره کنید. نگاهتان را از عاشورای سال ۶۱ هـ .ق به سمت رجعتهای زمان ظهور و حوادث آخرالزمان سوق دهید تا با این تغییر منظر اولاً به قیمت و ارزش حقیقی آن قیام نزدیک شوید و ثانیاً بسیار تفکرات ، بسیار صفت و اخلاقیات و بسیار رفتارها و اعمال کاربردی و موثر در راستای مسیر آینده از آن نتیجه گرفته و به کار بندید. اگر می خواهید برداشتی جامع ، همه بعدی و کابردی از عاشورا داشته باشید بهتر است از عاشورا تا ظهور ، از کربلا تا ملک عظیم اهل بیت (ع) را با هم و در یک خط و مسیر نگاه کرده، بررسی و تعمق نموده و بهره و ثمره لازم و مطلوب را از آن برگیرید. انسان به فکر فرو می رود و با خود می گوید: آیا این حدیث درست است؟ آیا واقعاً این کلام از امام معصوم (ع) روایت شده است. آیا امام حسین (ع) به دنیا رجعت خواهند کرد؟ آیا رجعت ایشان همراه رجعت امیرالمومنین (ع) و این زمانی است که حضرت رسول الله (ص) در قید حیات هستند؟! الله اکبر .البته ما نمی خواهیم در این فرصت تمام نتایج حاصله از این حدیث را بررسی کنیم ولی حداقل نتیجه اینکه امام حسین (ع) و یاورانشان به اذن خداوند از اولین کسانی هستند که به دنیا رجعت خواهند کرد و انگونه که مشیت خداوندی ایجاب می کند در دنیا اثرگذار خواهند بود که البته این نتیجه گیری مستند به آیات قرآن و حادیث اهل بیت (ع) می باشد.

پی نوشت:

 ۱- لهوف سید بن طاووس – ص ۱۶۰

 ۲- سوره زمر آیه ۱۷ و ۱۸

 ۳- سوره انبیاء آیه ۶۹

 ۴- الخرائج و الجرائح: باب ۱۶ ص ۱۳۸ –معجم احادیث المهدی (عج) ج ۵ ص ۱۴

 ۵- انما خرجت لطلب الاصلاح فی امۀ جدی (ص) – بحار ج ۴ ص ۳۲۸

 ۶- سوره یونس آیه ۸۲

 ۷- سوره توبه آیه ۳۳

محمد حسین فیاض