چهارشنبه ۳ام خرداد ۱۳۹۶ ۰۹:۵۸:۰۹ قبل از ظهر

یادگاری ننویس،یادگاری بگذار

کد خبر: 33625
تعداد بازدیدکننده: 38
تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۲

IMG_1491

هفته پیش در خبر صبحگاهی رادیو جوان خبری مطرح شد با این عنوان:«پزشکی که روی کبد بیماران خود یادگاری می نوشت از کار برکنار شد»

از قرار معلوم یک پزشک انگلیسی که در بیمارستان سلطنتی این کشور کار می کرده پس از هر عمل جراحی نام خود را بر روی کبد بیمارانش حک می کرده لو رفته و از کار برکنار شده است.

قبلا فکر می کردم فقط ما ایرانی ها هستیم که دوست داریم ناممان را به صورت یادگاری بر روی آثار باستانی گرفته تا درخت و سنگ و کوه و حتی صندلی اتوبوس واحد حک کنیم اما الان می بینم نه این حس یادگاری نوشتن و ماندن در افراد دیگر کشورها هم وجود دارد تا جایی که حتی از کبد بیمار هم نمی گذرند آن هم نه مردم عادی بلکه یک پزشک.

اینکه ما انسانها دوست داریم از خود یادگار بجا بگذاریم موضوع مثبتی است ولی ای کاش برای این یادگار گذاشتن فقط به فکر نوشتن اسممان بر اشیاء و اماکن نبودیم.

چقدر خوب است اگر می خواهیم نوشتاری به عنوان یادگار از خود برجای بگذاریم اگر ذوقی داریم شعری بسرائیم یا داستانی بنویسیم و اگر توانمندتریم کتاب.

چقدر خوب است اگر می خواهیم اسممان بر در و دیوار آثار باستانی بر جای بماند بجای این کار به ساختن مکانی که ارزش ماندگاری داشته باشد اهتمام ورزیم و اگر تا این حد ثروت نداریم در احیای آثار باستانی به کمک میراث فرهنگی شهر و کشورمان برآییم هر چند ناچیز و این اداره محترم بر سر در آثار مرمت شده نام افراد در بازسازی را بنویسد.

چقدر خوب است اگر دوست داریم ناممان به یادگار ماند در صورتی که توانمندیم در خیرات مورد نیاز امروز مثل کمک به مدارس و موسسات آموزش عالی،مراکز درمانی و بیمارستانها و … از هم سبقت بگیریم.

چقدر خوب است اگر دوست داریم ناممان به یادگار بماند اگر مسؤلیتی داریم خوب کار کنیم و دل بسوزانیم.

چقدر خوب است اگر می خواهیم ناممان به یادگار ماند ولی نمی توانیم هیچکدام از این کارها را انجام بدهیم حداقل مهربان باشیم، محبت کنیم ،عشق بورزیم و با احترامی که به دیگران می گذاریم از خود نام نیک بر جای بگذاریم .

محمد علی قاسم زاده

۷ نظر

  1. رضا می‌گه:

    احسنت برشما جناب قاسم زاده به خاطرمطلب زیبایتان .موفق ومویدباشید

  2. yas می‌گه:

    با سلام وتشکر از مطلب قشنگ تون،به نظر من بهترین یادگاری به دست آوردن دل انسانهاوبدترین یادگاری دل شکستن است.

  3. ماشاالله شمس الدینی می‌گه:

    سلام
    درود برشما چه زیبا ودلنشین عادت زشت بعضی ازما مردم رو درمورد یادگاری نوشتن برروی آثار باستانی و تنه درختان و…یادآوری نمودید ای کاش گوش شنوایی هم پیدا میشد و کسانی که اقدام به چنین کارهای ناپسندی میکنن بدونن چه آثار زیانباری از خود به جای میگذارند ومطمئن باشن بازدید کنندگان بعدی هرگز دعای خیری برایشون نمیفرستند.
    پس همانطور که شما فرمودید اگر میخواهند همیشه در خاطرها به خوبی یاد بشن اقدام به امور خیر و حسنات بپردازن.
    ممنون از شما

  4. مهرگان می‌گه:

    درود بر شما و اندیشۀ پویایتان
    پایدار باشید

  5. محمد می‌گه:

    خدا کنه یادگاری که می نویسیم توی یادها بماند

  6. رنجبر بافقي می‌گه:

    نام نیکو گر بماند ز ادمی
    به کزو ماند سرای زرنگار

  7. ع.الف.حسین اباد می‌گه:

    اگر ما به این نکته توجه میکردیم که وقتی اسممون رو روی یک بنای تاریخی مینویسیم آیا اصلا کسی براش اهمیت داره که حسنعلی کیه یا حسینعلی .دیگه این کار رو نمیکردیم.اشتباه ما در اینه که وقتی یک بنای تاریخی میبینیم سریع با ذغال یا گچ بر روی اون مینویسیم:یادبودی از رجبعلی سیفلانی تاریخ فلان.کسی نیست بهمون بگه بنده خدا کی به این کارت اهمیت میده فقط چند تا فحش نثارت میکنند که زدی بنای تاریخی رو خراب کردی با این حرکتت.به امیدروزی که فرهنگ ما زیبا بشه.عالی بود علی جان