سه شنبه ۸ام فروردین ۱۳۹۶ ۰۶:۵۶:۱۴ بعد از ظهر

سفید یا سیاه

کد خبر: 25754
تعداد بازدیدکننده: 72
تاریخ: ۰۳ شهریور ۱۳۹۲

از مهم ترین بیماری های فرهنگی که جامعه ما با ﺁن دست به گریبان است  همانا افراط و تفریط در امور است و حضرت علی(ع) می فرمایند :« افراط و تفریط از خصایص و ویژگی های جوامع خرد گریز است».
افراط و تفریط؛ در وجود ما نهادینه شده است واین رفتار را می توان به وضوح در عملکرد و گفتار یکایک افراد جامعه  ببینیم.
اگر می خواهیم با کسی دشمن باشیم به اندازه و از روی عقل و منطق، دشمن باشیم و اگر می خواهیم دوست باشیم نیز از روی و عقل ومنطق او را دوست داشته باشیم تا نه از دشمنی هایمان و نه از دوستی هایمان پشیمان نشویم.
ما وقتی می فهمیم؛ حقی از ما ضایع شده است، عنان عقلانیتمان را به دست تند باد احساسات می دهیم و فریاد وامصیبتاه سر می دهیم و زمین و زمان را به باد فحش و ناسزا می گیریم و روحیه سلحشوری و جنگندگی را در درون یکدیگر بیدار می سازیم و در دیگ های احساس، خون های غیرتمان را به جوش می ﺁوریم و ﺁتشی بر پا می کنیم که اولین نسل سوخته ﺁن بی تردید خودمان هستیم.
لازمه تغییر، جسارت عاقلانه و شجاعت ﺁگاهانه است چون کانت می گوید:« دانایی مستلزم جسارت است» یعنی افرادی به دنبال معرفت و ﺁگاهی می روند که سرزمین وجودی خویش را، به دست شیر دلی سپرده باشند که در کوران حوادث، معترضانه و ﺁگاهانه به پیش می تازد و لحظه ای پا پس نمی کشد.
باید بپذیریم که مشکلات شهر ما به دست خود ما ،حل خواهد شد اگر باور داشته باشیم که آینده هر جامعه ای دست افراد ﺁن جامعه است؛حتی به امید نخبگان بودن هم کار بیهوده ای است چرا که آنها نیز نیروی کار و انسانیشان را از همین مردم تأمین می کنند و با همین مردم زندگی می کنند؛وباور کنیم که:«کس نخارد پشت من؛ جز ناخن انگشت من» .
 ایمان بیاوریم که راه پیشرفت بسیار دشوارتر از ﺁنی است که ما فکر می کنیم و با کمال تاسف باید گفت که  عزمی جزم در قاطبه مردم شهر، برای برداشتن این موانع سخت وجود ندارد و روزمرگی  وصبح را به شب رساندن، مانند ویروسی بر روح و روان جامعه رسوخ کرده است و هرکس؛ در اندیشه گذران امور خویش است و  سعی داردتا گلیم زندگی  خویش رااز ﺁب مشکلات، بیرون بکشد.
باید ایمان داشته باشیم که تغییر ؛همیشه با اعتراض و هیاهو ایجاد نمی شود بلکه لازمه تغییر، رسیدن به ﺁرمان شهر دانایی و خرد ورزی است  و تنها در سایه عقلانیت و بصیرت است که می توانیم به هر ﺁن چه بخواهیم برسیم هرچند که باید اندکی چاشنی شجاعت و جسارت را هم به ﺁن تزریق کنیم تا طعم خوش سعادت را بچشیم.
باید منطقی باشیم؛باید افراط و تفریط را کنار بگذاریم و بدانیم چه چیزی تا چه حد برایمان خوب است؛ احساساتمان را که یکی از علتهای مهم عملکرد ناخوبمان در طول تاریخ بوده ،کنترل کنیم و مشی و روش اعتدال را سرلوحه خویش قرار دهیم  و از هیاهو و غوغا سالاری و گل ﺁلود کردن ﺁب ،برای جبران شکست های خود بپرهیزیم و دست در دست هم به اعتلا و سربلندی جامعه خود بیاندیشیم.
رهرو ﺁن نیست که گه تند و گهی خسته رود/رهرو ﺁن است که ﺁهسته و پیوسته رود
دکتر حسین ارجمند

۴ نظر

  1. محمدرضا می‌گه:

    خیلی ها نون همین تندروی ها و ادا در اوردن هایشان را می خورند.
    ما ملتی احساساتی هستیم و هیچ وقت نمی توانیم تندروی را کنار بگذاریم و روز به روز وضعمان بدتر می شود.

  2. اميدوار می‌گه:

    با سلام خدمت آقای ارجمند
    کالبد شکافی مسائل فرهنگی و رصد کردن سیر فرهنگی جامعه امری بسیار ضروری و حیاتی است.طبیعت معضلات و بیماریهای فرهنگی به گونه ایست که در طول زمان بر اثر غفلت و یا اشتباهات نخبگان و مسوولین پدید می آیند.اگر جامعه طبیبان فرهنگی حاذقی تربیت کرده باشد و عزم و اراده حاکمیت هم با آن همراه شود می شود بیماری را درمان کرد آن هم در طول زمان نه دفعتا.مع الاسف جامعه امروز ما به دلایلی دچار عدم توازن در صاحب نظران شده است.رشد صاحب نظران سیاسی بسیار بیشتر از صاحب نظران و طبیبان فرهنگی بوده است.از اینکه با ریزبینی یکی از بیماریهای فرهنگی جامعه را متذکر شده اید سپاسگزارم.

  3. افراطی می‌گه:

    آقا سخن از افراط وتفریط آوردی یاد شایعه ای افتادم که شورای شهر جدید نیامده هنوز پیگیر هستند شهرداری با حقوق ماهیانه ۱۰ میلیون تومان از تهران بیاورند البته ۲ میلیون تومان نیز تخفیف داده است …..

  4. محمد مهدی می‌گه:

    آقای افراطی همنجور که از اسمت پیداست چاخان می کنی عزیزم اگه اطلاع نداری برو از مسئول مالی شهرداری برای حقوق شهردار سوال کن ببین در جوابت چی میگه. طبق این فرمول برای شهردار نمی توان بیش از دو میلیون و نیم حقوق تعیین کرد.