سه شنبه ۲ام خرداد ۱۳۹۶ ۰۲:۱۰:۴۰ بعد از ظهر

و شیعیان ما دست از یارى ما برداشته اند…

کد خبر: 29630
تعداد بازدیدکننده: 93
تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۹۲

Karavan16-nafs-karavani-9zh9_AzmeZohoor

امروز در شقوق خبر رسید که مسلم آسمانی شده است. آقایم بعد از شنیدن پیغام ، شعری را می خوانند که بیتی از آن را به خاطر سپرده ام:

“وَاِنْ تَکُنِ اْلاَبْدانُ لِلْمَوْتِ اُنْشِاءتْ *** فَقَتْلُ اِمرى ءٍ بِالسَّیْفِ فىِ اللّه افضلُ”

و اگر این بدنها براى مرگ آفریده شده است پس کشته شدن مرد در راه خدا چه بهتر!

می رویم تا به منزل زباله می رسیم . پیکی به خیمه امام(ع) وارد می شود و او نیز خبر شهادت عبدالله بن یقطر ، برادر رضاعی امام را به ایشان می دهد .

امروز با بقیه روزها فرق می کند . احساس می کنم حوادثی در راه است . مولایم با چشمانی اشکبار می فرمایند :

–         “بارالها! بهشت را برای ما و شیعیان ما منزلى ارجمند ساز که تو بر هر چیز توانایى.”

مولای من! بهشت آنجاست که تو باشی . شیعیان نیز بهشت خود را همراه با تو معنا می کنند .باید دعا کنم که چشم بر هم زدنی از دامن آقایم جدا نشوم .

ابالفضل و علی اکبر(علیهماالسلام) خارج از خیمه منتظر ایستاده اند. و من در گوشه ای محو چشمان ابالفضل.

مدتی می گذرد . مولایم حسین از خیمه بیرون می آیند . نوشته ای در دستشان است. همه نگاه ها به سمت امام ختم می شود . آقا اشاره ای می کنند و ابالفضل کاروانیان را فرا می خواند. قدمی جلوتر می روم که هم چهره مبارک امام را ببینم و هم صدای زیبایشان را بهتر بشنوم . همراهان که جمع می شوند قافله سالار شروع می کنند :

–         “بسم الله الرحمن الرحیم. خبری بس تأثرانگیزى به ما رسیده است و آن کشته شدن مسلم بن عقیل و هانى بن عروه و عبداللّه بن یَقطُر است و شیعیان ما دست از یارى ما برداشته اند.”

همهمه ای بلند می شود . سرهایی به زیر می افتد. قامتهایی بلند می شود . نگاه هایی تیز می گردد . دستان ابالفضل بالا می آید و جمع سکوت می کند.

–          “اینک هریک از شما که بخواهد، در برگشتن آزاد است و از سوى ما حقى بر گردنش نیست.”” هان اى مردم! هر که بر تیزى شمشیرها و زخم نیزه‌‌ها بردبار است با ما باشد وگرنه برگردد.”

خدای من! چه می بینم . مردم از چپ و راست پراکنده می شوند .آنان که به شوق حکومت همراه امام شده اند می روند. گروهی که به نیت بهره بیشتر از دنیایشان با امام زمانشان همراه شده اند، بر می گردند . آنان که احساس می کنند همراهی با امام هزینه ای جز شهادت و بذل جان ندارد ، دور می شوند.

نگاه مبهوت همه قاصدک های عالم و از آن سو دعای خیر امام مهربانی هابدرقه راهشان شده است . ندایی به گوش می رسد . أینَ تَذهبون؟

 محمد حسین فیاض

۵ نظر

  1. علی می‌گه:

    بذارین محرم بیاد این مطالب را متناسب با موقعیتهاو مناسبتهاش بذارین تو سایت

  2. مسافر می‌گه:

    علی جان دوست من!
    بهتر نگاه کنی مولایمان الان در بیابانها به سمت کرب و بلا در حرکتند . مطمئنا کسی که از همان ابتدا همراه با امام با کاروان در حرکت باشد ؛ کربلا را و عاشورا را بهتر درک می کند .
    مشکل عموم ما این است که ماجرای امام حسین را فقط در کربلا می بینیم و بدتر از همه فقط عاشورا!

  3. ناشناس می‌گه:

    کاروان حسین (ع) به کرب و بلا نزدیک می شود…
    یا اباعبدالله الحسین(ع)

  4. مهدی می‌گه:

    کاروان حسین به کرب و بلا نزدیک می شود.
    یا اباعبدالله الحسین(ع)…

  5. یاسین می‌گه:

    کربلا میبینی داستان زندگی نتیجه بگیر
    خدایا خودت برای امام قرارمان بده