دوشنبه ۸ام خرداد ۱۳۹۶ ۰۱:۵۳:۲۳ بعد از ظهر

در محضرانسان کامل – قسمت هفتم – حج

کد خبر: 59630
تعداد بازدیدکننده: 152
تاریخ: ۰۳ تیر ۱۳۹۴

در بیان حج و آن دو نوع است: یکی قصد کوی دوست و آن حج عوام است.

و یکی میل روی دوست و آن حج خاص انام است.

و چنانچه در ظاهر کعبه ای است قبله خلق و آن از آب و گل است.

در باطن نیز کعبه ای است منظور نظر حق و آن دل صاحبدل است.

اگر کعبه گل محل طواف خلایق است؛ کعبه دل مطاف الطاف خالق است آن مقصود زوار است و این مهبط انوار. آنجا خانه است و اینجا خداوند خانه. چنانچاه حضرت مولوی می فرماید:

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
معشوق همین جاست بیایید بیایید

صد بار از آن راه بدان خانه برفتید
یک بار از این خانه بر این بام برآیید

ای درویش! حجِّ خانه خلیل آسان است، اما حجِّ حرم جلیل کار شیرمردان است. و لکل عمل رجال کما اشار الیه المولوی قدس سره:

حج زیارت کردن خانه بود
حج رب البیت مردانه بود

کعبه را گر هر دمی عزّی فزود
آن ز اخلاصات ابراهیم بود

فضل آن مسجد ز خاک و سنگ نیست
لیک در بناش حرص و جنگ نیست

بر در این خانه گستاخی ز چیست
گر همی دانید کاندر خانه کیست

جاهلان تعظیم مسجد می کنند
در جفای اهل دل جد می کنند

آن مجاز است این حقیقت ای خران
نیست مسجد جز درون سروران

مسجدی کان در درون اولیاست
سجده گاه جمله است آنجا خداست

کعبه مردان نه از آب و گل است
طالب دل شو که بیت الله دل است

صورتی کان فاضل و عالی بود
او ز بیت الله کی خالی بود

کعبه بنیاد خلیل آذر است
دل نظرگاه خلیل اکبر است

برگرفته از کتاب لب لباب مثنوی
اثر عارف کامل و محقق واصل مولانا ملا حسین کاشفی